aykut kocaman etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
aykut kocaman etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

11 Mart 2013 Pazartesi

Türkiye’de Taraftarlık / Mircea Kocaman



Türkiye’de Taraftarlık


“Burada işler 3 şekilde yürür. Doğru şekilde, yanlış şekilde ve benim istediğim şekilde. “ Bugünkü yazıma 1995 yapımı Casino filminin unutulmaz repliğiyle başladım. Türk futbolunun şimdiki durumu bu sözü bir kez daha anımsattı bana.

Türk futbolunda uzun süredir TFF ve MHK temelli bir yönetim boşluğu var. Olaylara net tepkiler, aynı standartta cezalar veremiyor maalesef futbolumuzu yönetenler. Öyle olunca da sahada futbolcu, soyunma adasında teknik direktör, başkan kendi istediği şekilde yönetmeye çalışıyor futbolumuzu… Hemen hemen her hafta canı yanan bir kulübümüz haddini aşan, sert bildiriler yayınlıyor. Her geçen gün işler daha da kötüleşiyor ve futbolumuz hızlı bir şekilde kaos ortamına sürükleniyor.



Taraftarlık ülkemizde kendi takımının eksisini asla konuşmamak, tuttuğun takımın başkanını, futbolcusunu, hocasını yanlış bir şey yaptığında kesinlikle eleştirmemek olarak algılanıyor. Rakip takım lehine hatalı bir karar gördüğümüzde ortalığı ayağa kaldırıp demediğimizi bırakmazken, kendi takımımızın başına aynı durum geldiğinde kafamızı kuma gömüyoruz. Eğitimli, eğitimsiz, fark etmiyor insanlar taraftarlık söz konusu olduğunda kendini kaybediyor.

Somut olaylarla devam etmek sanırım daha iyi olacak. Bir Galatasaraylı Fatih Terim’in Ordu maçında  yaptıklarını eleştirebilmeli.. Aynı şekilde bir Fenerbahçeli de Aziz Yıldırım kaynaklı dün soyunma odası koridorlarında yaşananlara tepkisiz kalmamalı. Aslında asıl önemli olan bunlara hak edilen cezaların verilip verilmediği… “Bundan sonra yapılan eylemlerde hak edilen cezalar verilebilir mi?” sorusu…


Ben bir Fenerbahçeli olarak her ne olursa olsun önceki yaşananlardan bağımsız, “rakibime hak ettiği cezayı verdiler mi sanki” demeden Aziz Yıldırım’ın dün devre arasında yaşananlardan dolayı en ağır şekilde cezalandırılmasını istiyorum. Eğer bir şeylerin gerçekten düzelmesini istiyorsak işe önce kendimizden başlamalıyız.
                                                                       ***
Mircea Kocaman

Yakın tarihte Türkiye’ye gelmiş en sağlamcı teknik direktör kim derseniz çoğu kişi düşünmeden Mircea Lucescu diyecektir. Lucescu ilk önce skoru korumayı düşünen yemeyim de bir tane atarım nasıl olsa diyen, kontra atağa dahi çok fazla baş vurmayan bir teknik direktördü. Ülkemizde çok büyük izler bıraktı. Özellikle Victoria’lı, Perez’li, Flerquin’li Galatasaray’la şampiyonlar liginde yenilmeyen bir takım yaratması Türk futbol tarihinin en önemli başarılarından bana göre..



Sağlamcılık açısından ben Aykut Kocaman’ı özellikle son dönemde yaptıklarıyla Mircea Lucescu’nun tahtına aday gösteriyorum. Forvetsiz bitirilen maçlar, 2 farklı öndeyken orta saha çıkarıp stoper alınması gibi konular bana bunu söyletiyor. Şahsen bu benim ve benim gibi pek çok futbolseverin de pek benimsemediği bir tarz. Ancak teknik direktör benimsediği yöntemle kalıcı başarılar elde ediyorsa saygıyı da fazlasıyla hak ediyor demektir.


Aykut Kocaman Fenerbahçe’nin başında şu ana kadar yaptıklarıyla başarılı bir teknik direktördür. Altını çiziyorum sadece teknik direktördür… Yan görevlerle uğraşmadan görevini hak ettiği şekilde yapmasına izin verilmeli ve sadece bu göreve devam etmeli ilerleyen zamanda bana göre.. Avrupa’da da kendi yöntemleriyle bu sene kalıcı başarı elde etmesini gönülden istiyorum. Yolu yarıladı, umarım sonunu da getirir ve hepimizi mutlu eder.

4 Mart 2013 Pazartesi

Ağır Darbe


İnönü’de dün nefes kesen bir 90 dakika vardı. Beşiktaş’ın kaos futboluna Fenerbahçe’nin daha bilinçli, organize ataklarla karşılık verdiği bol pozisyonlu müthiş bir derbi izledik. Kazanan 90+3’te de olsa FB’yi son dakika kendi kaos taktiğine uyduran BJK oldu.

Öncelikle BJK’yi ligin şu dönemine kadar gösterdiği performanstan dolayı tebrik etmek lazım. FEDA senesinde gösterdikleri performans her şeye rağmen takdire şayan... Ligin sonunu getirebilmeleri bence çok zor ama bu kadarını bile sanırım kimse beklemiyordu. Tabii sezon başından beri takımı sırtlayan Fernandes’i de unutmamak lazım. Dün de bana göre sahanın yıldızıydı. Ligin en kaliteli, takımına en çok katkı veren orta saha oyuncusu. 

Gelelim Fenerbahçe’ye… Son haftalardaki toparlanmanın etkisiyle dün sahada yine ne yaptığını bilen bir takım vardı. Arzu, istek üst düzeydeydi. Öne geçilmesine rağmen skor korunamadı. Son dakikadaki kornerde takımın beraberliği kabul etmeyip kontrolsüz ileri çıkması sonucu da mağlubiyet geldi.
Dün oynanan futbol ve maçın gidişatını baktığınız zaman Fenerbahçe futbolun içinde olabilecek kabul edilebilir bir mağlubiyet aldı. Kabul edilemeyen ise ligin ilk yarısında ve evinde kaybettiği puanlar... Son senelerde Fenerbahçe’nin Kadıköy’de açık ara en çok puan kaybettiği sezonu yaşıyoruz.

Dünkü maç özelinde teknik direktör penceresinden bakacak olursak 2 hocanın da belirgin şekilde oyuna müdahale ettiğini görüyoruz. Maçtan önce Beşiktaş’ın sol kanat savunmasında ciddi sıkıntılar yaşayacağını düşünüyordum. Beklenen gibi de oldu ve Gökhan Gönül ve Kuyt o kanatta çok etkili oldu. Ta ki Samet Aybaba oraya Emre Özkan’ı alana kadar. Maçın başındaki Gökhan Süzen tercihi tartışılabilir ancak 59. dakikadaki Emre Özkan değişikliğinin Beşiktaş sol kanadına ilaç gibi geldiğini söylemek lazım. Emre hem 2. Golü hazırladı hem de çok kritik atakları kesti. Veli-Oğuzhan değişikliği de çok yerindeydi. Oğuzhan oyuna girdikten sonra Fernandes’e yardım eden yegane oyuncu oldu ve takımının oyunu rakip sahaya taşımasına yardımcı oldu.

Spor basını ortak bir dille Fenerbahçe’nin 4-4-2 oynaması konusunda eleştiri yapıyor bir süredir. Aykut Hoca maçın 70. Dakikasında radikal bir şekilde 2 oyuncu değişikliği yaparak 4-4-2’ye döndü. Burada amaç BJK’yi kanatlardan iyice yıpratıp, pozisyon bulmaktı. Caner’in oyuna girmesiyle sol kanat daha etkili kullanılmaya başlandı ancak girilen 2 net pozisyon değerlendirilemedi.

Sonuç olarak son dakikada yenen golün Fenerbahçe’ye ağır bir darbe indirdiğini söylemek lazım. Hem futbolcular hem taraftarlar büyük hayal kırıklığına uğradı. Yazının başında da belirttiğimiz gibi Fenerbahçe’de geç yapılan transferler ve yönetilemeyen sunni krizler elden kaçan şampiyonlar ligi biletine ve bugün lider Galatasaray’ın 7 puan gerisine düşülmesine neden oldu. Takım oturduktan sonra başlanan ve krizlere nispeten daha az boğuşulan Avrupa ligi ve Türkiye kupasında ise takım iyi performans sergiliyor.

11 Şubat 2013 Pazartesi

Değiş(e)meyen Taktik


Dün Mersin’de Fenerbahçe’yi son 15 gün içinde 2. defa stadyumdan canlı izleme fırsatı buldum. Tribünden maç izlemek gerçekten çok farklı. Topsuz alanda futbolcuların ne yaptığını, vücut dillerini, tepkilerini çok daha net görebiliyorsunuz.

G.Antep ve Mersin İY maçlarında Fenerbahçe’de en çok gözüme batan oyuncu Cristian Baroni oldu. Çıplak gözle izlediğim 135 dakika içinde ben Baroni’nin sahada ne yaptığını anlamadım. Buradan yola çıkarak Aykut Kocaman’ın Baroni’de neden bu kadar ısrarcı olduğunu da anlamakta güçlük çekiyorum. Sahada vurdumduymaz, basitten çok hep zor işleri deneyen, topsuz oyunda olmayan bir profil sergiliyor Baroni. Kuşkusuz bunda Aykut Kocaman’ın 4-2-3-1 taktiğinde ona verdiği “on numara” rolü de var. Bu mevkide Baroni hiç verimli olamadığı gibi normalde faydalı olduğu işleri de yapamıyor.

Alex Fenerbahçe’den ayrıldıktan sonra Fenerbahçe’de beklenen taktik değişikliği olmadı. Alex’ten sonra Lig-Avrupa toplamda 20’den fazla maç oynandı. Bu maçların çoğunda Alex’in yerinde Baroni kullanıldı. 20 maç yarım sezon demek ve bu sürede istenen şeylerin olmadığını, değişimin gerektiğini görmek hiç zor değil. Fenerbahçe Alex’ten sonra 4-2-3-1 taktiğiyle ve bu taktikteki “on numara” Cristian’la yapamıyor ve yapamayacak da…

Aykut Kocaman maç içinde 4-4-2, 4-3-3 gibi taktikleri de bu süre zarfında bazı maçlarda kısa zamanlar da olsa denedi. Ama asıl taktik hep 4-2-3-1 olarak kaldı. Farklı taktikler denenen maçlarda Fenerbahçe kesinlikle daha etkili futbol oynadı. Ama Aykut Hoca o beklenen köklü değişikliği bir türlü yapamadı. Fenerbahçe artık ezberlendi. Cristianlı 4-2-3-1’e önlem alması çok kolay. Cristian değil başka birini koysanız da kadroda on numara olarak bel bağlayabileceğiniz bir oyuncu yer almıyor. Çok acil köklü değişim gerekiyor. Umarım atı alan Üsküdar’ı geçmeden artık beklenen değişiklik gelir.

Dünkü maç özelinde Fenerbahçe yine Cristianlı 4-2-3-1 ile başladı. Uzaktan şutlar dışında organize atakların olmadığı ilk yarı sonunda Emre’nin şutu sonrası gelen Webo takip golüyle Fenerbahçe soyunma odasına galip girdi. İkinci yarı haftalardır herkesin gördüğü Cristian etkisizliğini Aykut Kocaman’da fark etmiş olacak  ki Cristian-Caner değişikliği geldi. Caner’in girişiyle taktik de değişti ve takım 4-4-2 oynamaya başladı. İlk yarıda göremediğimiz 2 çok net pozisyon ikinci yarının ilk 10 dakikalık kısmında geldi. Emre’nin önderliğinde 4-4-2 taktiğinde Fenerbahçe efektif futbol oynamaya başladı. Ancak maçı koparacak ikinci gol bir türlü gelmeyince Aykut Kocaman 70. Dakikadan sonra skoru da koruma düşüncesiyle yine oyuncu ve taktik değişikliğine gitti. Kuyt-M.Topal değişikliği ile Fenerbahçe bu sefer 4-3-3’e döndü. Üretkenlik bu taktikte biraz daha azalmasına rağmen, Fenerbahçe ikinci yarı kalesinde tek bir pozisyon vermeden maçı tamamladı.

Aslında TV’den izlediğim maçlardan sonra çok fazla taktik konuşmayı sevmem ama maçı çıplak gözle izlediğim için bu sefer taktiğe biraz daha fazla girdim. Aykut Kocaman maç içinde 3 farklı taktik denedi. Takımın en etkisiz futbol oynadığı dönem açık ara, ilk yarıdaki Cristianlı 4-2-3-1 dönemiydi. En ciddi pozisyonlar ilk yarıda verildi. Mersin İY’nin daha açık oynadığı yüklendiği dönemde takım hiç pozisyon vermedi.

Devre arasında yapılan transferlerle bana göre Fenerbahçe kadrosu 4-3-3 ve 4-4-2 taktiklerini alışıldık taktiğe göre daha rahat oynayabilecek bir yapıya büründü. Ancak hemen aklıma gelen kadro yapısındaki taktik odaklı bazı sıkıntıları da dile getirmeliyim. Bence mevcut kadroya en uygun olan taktik 4-3-3’ü oynayabilmek için Fenerbahçe’nin Miroslav Stoch’u bir şekilde kazanması gerekiyor. Sol açıkta savunma yapmayı hiç beceremediğinden Stoch istikrarlı performans sergileyemezken bence sol forvette 4-3-3 taktiğinin Fenerbahçe kadrosundaki olmazsa olmazı. Aslında aynı katkıyı Milos Krasic’ten de bekleyebiliriz. Ancak sahadaki fiziksel ve mental olarak bitmiş görüntüsü ondan bu sezon katkı almanın çok zor olduğunu gösteriyor.

Taraftarın ve spor yazarlarının en çok istediği 4-4-2 taktiğine gelince… Fenerbahçe’nin genel kadro yapısı bu taktiğe de uymasına rağmen 4-4-2’de sağ ve sol açık pozisyonları beni düşündürüyor. Sağ ve sol açığa bu taktikte koyabileceğiniz ana isimler M.Topuz ve Caner. Sağ açıkta dün olduğu gibi Kuyt’ı da kullanabilirsiniz ancak Caner’in oynayacağı sol açık mevkii mevcut kadro yapısında alternatifsiz kalıyor. Caner geçmiş dönemdeki iniş çıkışlı, her an kart görmeye müsait profiliyle ne kadar bel bağlanacak bir oyuncu soru işareti.
Yazının genelinde belirttiğim gibi 4-3-3 de 4-4-2 de her halükarda mevcut 4-2-3-1 taktiğinden daha verimli olacaktır. İkisi de kullanılabilir. Ancak uzun vadede mevcut kadro yapısıyla ligin bitirileceği düşünülürse Fenerbahçe’yi hedeflerine ulaştıracak taktik bence 4-3-3 . Bol alternatifli orta saha kurgusu, bol alternatifli forvetler bana bunu söyletiyor. Ancak bu taktiğe çok uygun Stoch’u kazanmak olmazsa olmaz. İş bu taktiği benimsemek ve uygulamakta.. Israrla oynatılırsa Stoch bu taktikte bekleneni mutlaka verecektir.

Son bir paragraf da Mersin İdman Yurdu yönetimine açacağım. Kale arkası biletlerinin 75 TL olduğunu duyduktan sonra stadın yarısının boş kalmasını çok istemiştim. Mersin İY yönetiminin küçük hesaplar peşinde koşma taktiği bu sefer işlemedi. Hem stad boş kaldı hem gerçek taraftar maça giremedi, hemde maç keybedildi. Mersin İY evinde deplasmanda gibiydi. Bundan sonraki maçlarda taraftarı nasıl maça çekecekler, hangi yüzle zor günlerde taraftarı maça çağıracaklar merak ediyorum.


4 Şubat 2013 Pazartesi

Fenerbahçe'de Sistem ve Kadro Takıntıları

Öncelikle şunu söylemek lazım. Fenerbahçe teknik direktörüne "Aykut" diyenle ASLA futbol tartışmam. Fatih, Samet ve Tolunay diyenle de. Bunlar, kulüplerine sevgiyle bağlı iş yapan, doğru dürüst adamlar. Bu yüzden eleştiriler futbol içinde kalmalı. Kişisel hakaretler yağdırarak kimse bir yere varamaz. Zaten bu blogu açmamdaki en büyük sebeplerden biri buydu. Aklı başında futbol konuşacak birini bulmakta zorlandığım için açtım. Malum çevremiz Telegol, Beyaz TV vesaireleri izleyen ve beyni yıkananlarla dolu. Önce saygı. Kendine saygı. Rakibe saygı.

Sivasspor maçına girmeden önce istatistiklere bakalım.


  • Fenerbahçe 20 şut atmış, 5'i isabetli, 1 gol. 
  • Sivasspor 3 şut atmış, 3'ü de isabetli, 2 gol.
  • Fenerbahçe topa %66 sahip olmuş. Yani 90 dakikanın 60'ında Fenerbahçe baskılı oynamış.
  • Fenerbahçe 17 korner kullanmış. Sivasspor 3 korner.
Fenerbahçe, Sivasspor'a karşı zaman zaman doldur-boşalta dönen baskılı bir oyun oynadı. Belki de sezonun en iyi futboluydu. Ama istatistikleriniz ne kadar iyi olsa da bazen ufak detaylar 3 puan ile 0 puan arasındaki farkı belirliyor. Gelelim şimdi bu takıntılara..


  1. Aykut Kocaman, Cristian'dan yeni Alex olmasını istemiyor. O bölgede baskı yapsın, pas dağıtımı yapsın istiyor. Ama Cristian 7 aydır Alex gibi oynuyor. Sow'un yanında geziyor. Aykut Kocaman bunu ya görmüyor yada daha iyi olmasını bekliyor. Olmaz.
  2. Alex de Souza gitti ama Fenerbahçe üzerindeki etkisi hala devam ediyor. Alex'in yoksa Alex'e özgü taktikle oynayamazsın! Belhanda'yı alamıyorsan Alex'e özgü taktikle oynamazsın! Ama Fenerbahçe hep tek forvetle oynuyor. Alex varmış gibi!
  3. Aykut Kocaman her maçta farklı dizilişler yapıyor. Klasik bir 11'i yok Fenerbahçe'nin. Her maçta en az 5 oyuncu farklı mevkiilere geçiyor yada farklı oyuncularla değişiyor. 
  4. Fenerbahçe taktik tahtasına diziliş yazılırken önce Sow'u forvete yazacaksın. Sonra diğerlerini. Dünyanın en etkili forvetlerinden birini, Fenerbahçe'yi sırtlayan adamı SOL KANATA yazmayacaksın. Çünkü yazsan bile Sow orada oynamıyor. Kendi insiyatifiyle forvete yaklaşıyor. Böylece hep sol kanatta tek adamın kalıyor ve goller yiyorsun.
  5. Aykut Kocaman çok detaycı bir futbol adamı. Mesela "Webo, Ziegler ve Emre yeni geldi ama oynatayım sonra çıkartırım" diyor maç öncesi. Ne olursa olsun çıkarıyor. Fenerbahçe'nin gole ihtiyacı var, oyun doldur boşalta dönmüş, müthiş bir kafa golü atmış moralli Webo çıkıyor oyundan. Zaten oyunu yıkmışsın Sivas yarı alanına. Forvetler bekliyor ilerde. Ne gerek var Webo'nun çıkmasına?
  6. Kuyt fiziksel olarak yorgun durumda. 32 yaşında olmasına rağmen, hepsinde 90 dakika olmak üzere 40'a yakın maç oynamış. 60 dakikalık gücü var. Bunu tribünler dahil herkes görüyor ama Aykut Hoca göremiyor. Çıkacak ilk adamlar Kuyt ve Cristian, maçı 90 dakika sahada kalarak tamamladılar.
Fenerbahçe dün kötü oynamadı. Aksine sezonun en baskılı futbolunu oynadı. Bence sezonun en iyi futbolunu. Ama bazen ufak takıntılar, ince ayrıntılar 3 puan ile 0 puan arasındaki farkı belirliyor. Fenerbahçe için HALA hiçbirşey kaybedilmiş değil. Bu kadar kötü bir tablo var ama hala çokça şansı var Fenerbahçe'nin. Bu da ilginç. 3 kupada da yoluna devam ediyor. Ama umudu kalmadı izleyenlerin. Bir hamle, bir değişiklik bekliyorlar. Birşeyleri değiştirmek istiyorsan, değişim yapman şart. Aynı düşüncelerle hiçbirşeyi değiştiremezsin. 

25 Aralık 2012 Salı

BU MUDUR TEŞEKKÜRÜN?

ADAM...



















..Seni ilk senesinde şampiyon yapmış.

3 Temmuz sürecinde, o kadar linçe rağmen, başka kimsenin cesaret bile edemeyeceği şekilde takımı ayakta tutmuş, abilik yapmış, oyuncularının yanında yaşamış, seni son maça, finale kadar taşımış.

30 yıldır alamadığın kupayı almış.

Dik durmuş hiç eğilmemiş. Ahlak dışı hareketler yapmamış. "Onu çekme bunu çek" dememiş. Belki az gülmüş ama kenarda hiç başını öne eğmemiş.

Aile yaşamıyla, efendiliğiyle hep örnek olmuş. Fenerbahçe'yi yaşamının en güzel köşesine koymuş. Diğer herşeyi geri plana atmış.

Fenerbahçeliliğini hiç tartışmaya açmamış. İçinden gelen olmuş hep. Senin efsanen olmuş. Olmaya devam etmek istemiş.

Futbolcuların kaprislerine boyun eğmemiş. İsmi ne olursa olsun, onlara burasının FENERBAHÇE olduğunu hatırlatmış.

Taraftarların yarısı Coritibasporlu, Atletico Madrid'li olmuşken, o hiç Fenerbahçe'yi bırakmamış.

Sportif direktör olmuş. Hoca olmuş. Lider olmuş. Baba olmuş. Abi olmuş. Kardeş olmuş. Arkadaş olmuş. Psikolog olmuş. Fenerbahçe'nin neye ihtiyacı varsa o olmuş.

ADAM olmuş.

Sakın dönme Aykut Hoca. Sportif direktör olarak kal ama sakın hocalığa dönme. Bu taraftar seni haketmiyor. Paraları cukka edip gidecek, takım sevgisinden yoksun, son demlerini yaşayan yabancı hocalar istiyor bu taraftar. İslam Çupi'den hiçbir şey öğrenememiş bu taraftar. "Sen şampiyon olmasan da, kupaları almasan da, seviyoruz işte var mı diyeceğin.." diyemiyor bu taraftar. Dönme sakın!

Şimdi soru şu ;

Fenerbahçe'nin içindeki kanayan yara olan bazı taraftar gruplarını geçtim hadi. Bu tabelacı zihniyet nerden çıktı? 3 Temmuz'u yaşadın, skor tabelası mıdır senin için herşey? Takımın durumu çok mu kötü? Ligde 6 puan geridesin. Kupada herkes elenmiş, en büyük favorisin. Avrupa'da grubu lider bitirmiş, en iyi kurayı çekmişsin, neyin derdindesin?

Bu mudur teşekkürün?

22 Aralık 2012 Cumartesi

Bir Yıldız Doğuyor: Salih Uçan


Bu sene Fenerbahçe’nin kupa maçlarını daha fazla heyecanlı bir şekilde bekler oldum. Bunun en önemli sebebi lig ve Avrupa maçlarında çok fazla izleyemediğimiz oyuncuları izleme fırsatı bulmak. Bu oyunculardan en önemlisi ise henüz 18 yaşında olan ancak oynadığı futbolla sahada her maç daha da büyüyen Salih Uçan.
Sezon başında Salih Buca’dan transfer edildiğinde kiralık oyuncuları da kattığınızda 2 milyona yaklaşan transfer ücretiyle herkesin dikkatini çekmişti. Kimsenin adını duymadığı henüz 94 doğumlu bir oyuncuyu bu tutarda bir transfer ücreti çok alışılagelmiş bir durum değil. Ancak alıcı gözle izlediğinizde Salih bunu sonuna kadar hak ediyor ve böyle devam ederse ileride çok daha yüksek fiyatlara teklifler alabileceğinin sinyallerini veriyor.

Aslında Salih’le ilgili böyle bir yazıyı yazmayı bir süredir düşünüyordum ancak Süper Lig seviyesinde bir  takıma karşı gösterdiği performansı gördükten sonra artık zamanı geldi dedim içimden..
Salih’in oynadığı merkez orta saha pozisyonu için gerekli temel özellikleri; ilk kontrol, pas kalitesi, kararlılık, soğukkanlılık, top kapma gibi sıralayabiliriz. Salih’te bunların hepsinin ortalama kalitenin üzerinde olduğunu görüyoruz. Şu an kadroda olan diğer orta sahalarla karşılaştırıldığında gerektiğinde driplingi de olan, basıp adam geçebilen bir oyuncu.  Fizik kalite olarak da genç yaşına rağmen hiç zayıf görüntü vermiyor.


Salih Bucasporla 16 yaşında İnönü ve Saraçoğlu’na çıkma fırsatı bulmuş bir genç… Bunun kendisine büyük tecrübe kattığını söylüyor. Geçen sene 17 yaşındayken Bank Asya Lig’inde 20 maç oynayarak sürekli kendini geliştirdi ve performansı kendini Fenerbahçe’ye taşıdı zaten… Bu seneki Türkiye kupası formatı da genç oyuncular için büyük fırsat ve Salih de bu fırsatı sonuna kadar kullanıyor.
Meireles’in 12 maçlık abartı cezası tahkimden iner mi bilmiyorum ancak Aykut Hoca Meireles’in yerine ceza süresince sürekli Salih’i kullanılırsa Fenerbahçe 11’inin ve türk futbolunun müthiş, pırıl pırıl bir oyuncuyu henüz 18 yaşındayken kazanacağını düşünüyorum. Ocak-Şubat aylarında oynayacağı kupa maçları bile bence sürekli oynaması için yeterli olabilir.

Son olarak böyle genç futbolcular için en çok problem olabilecek kişisel, mental özellik açısından Salih’i incelediğimizde de ben çok pozitif buluyorum. Şu ana kadar maç sonlarında yaptığı açıklamalarda, röportajlarında ben çok olgun, tecrübeli oyuncunun açıklamalarını görüyorum.  Pendik maçından sonra yapmış olduğu “ Kulübede oturmadan büyük futbolcu olunacağını düşünmüyorum” açıklamasını 2 maç yedek kaldığı zaman antrenörlerine, arkadaşlarını el kol yapan oyuncuların da benimsemesi gerektiğini düşünüyorum.

7 Aralık 2012 Cuma

İDEALİN DIŞINDA KALANLAR

Fenerbahçe dün 3-0 yenildi ama bu skorun hiçbir önemi yok. Belki biraz ülke puanı getirebilirdi bir galibiyet ama Fenerbahçe'nin daha büyük hedefleri var. Fenerbahçe bir ideal 11 belirlemiş durumda. Hepimiz tanıyoruz hepsini. Bilinmeyen ve önemli olan şuydu ; Fenerbahçe'nin ideal 11'ini zorlayacak oyuncular kimlerdi? Tek tek bakalım.



Mert Günok (Kaleci)

Gollerde hatası yoktu. Önemli kurtarışlar yaptı. Şundan eminim, Volkan'dan sonra Fenerbahçe'nin kalesine geçecek ve Fenerbahçe bir 10 yıl daha kaleci sıkıntısı çekmeyecek. Taraftarın da güvenini kazanmış durumda. Mert adına herşey olumlu gidiyor.

Orhan Şam (Sağ Bek)

Bir ara form tutmuştu, iyi maçlar da oynamıştı ama bu aralar çok tutuk. Gençlerbirliği'nde bitmek tükenmek bilmeyen enerjisiyle 90 dakika bindirme yapan, goller atan Orhan Şam gitmiş, stoperden devşirme klasik bir defansif sağ beke dönüşmüş. Belki de maç yapmamak onu biraz köreltmiştir ama mutlaka form tutmalı. Bu kapasitesi var.

Serdar Kesimal (Stoper)

Serdar benim çok şeyler beklediğim bir oyuncu. Ama sakatlıklar onu bayağı bir geriye götürmüş. Hamlelerde ağır kalıyor, pozisyon hataları yapıyor. Dün de beklentilerimden uzakta göründü. Hem de çok uzak. Onun da zamana ve bol maç yapmaya ihtiyacı var.

Egemen Korkmaz (Stoper)

Sakatlıktan çıkan bir diğer oyuncu da Egemen. İyi değildi. Vasat oynadı. Mücadele gücü yerinde ama biraz maç temposu yakalamaya ihtiyacı var.

Özgür Çek (Sol Bek)

Aykut Kocaman'ın ifadesine göre antremanlarda çok iyi. Neden? Çünkü sürekli antreman yapıyor. Maçta niye gösteremiyor? Çünkü fazla forma şansı bulamıyor. Ankaragücü'nde oynarken yaptığı katkıyı yapması için Aykut Hoca'nın daha çok forma vermesi lazım. Türkiye Kupası da buna olanak sağlıyor. Hasan Ali Kaldırım'ı dinlendirmek önemli. Çünkü hiç buna fırsatı olmadı Hocanın. Özgür yetenekli ve genç bir oyuncu. Oynatmak lazım ara ara..



Selçuk Şahin (Orta Saha)

Değeri fazla bilinmeyen, taraftarın hep hedefindeki adam olmasına rağmen 10 senedir bu takımda. Demek ki boş adam değil. Bazı kusurları var. Pres altında zorlanması, ağır olması gibi. Bu nedenle yedek kalıyor. Tekniği yok zannederler bu yüzden. Ama teknik bir oyuncu Selçuk. 100 tane diyagonel top atsın, 90'ı adamını bulur. Ama işte kusurları onu yedek olmaya itiyor.

Henri Bienvenu (Forvet)

İlk sezonu fena geçirmedi aslında. 10 küsür gol attı. Ama oynamamak onu da geriye götürmüş. Takımın en kötülerindendi. Bir Anadolu takımında oynasa her sene 15 gol atar dediğim oyunculardan. Devre arası buna dönük bir yol haritası olacak gibi.

Milos Krasic (Sağ Açık)

İstekliydi. Ama istemek yetmiyor. Maç temposu yakalamaya ihtiyacı var. İlk zamanlarına göre gelişme var ama hala yetersiz. Zaman lazım. Bu kadar para verilen oyuncu için zaman mı lazım yani diyeceksiniz ama ne yazık ki evet. Madem bu transfer bir şekilde yapıldı beklemek lazım. Krasic'in inanılmaz yeteneğini ve patlama gücünü hepimiz biliyoruz. Sezonun 2.yarısında bir patlama bekliyorum. O zamana kadar hazır olmasını umacağız sadece. Olamazsa fiyasko transferler topluluğundaki oyunculardan biri olarak en üstlerde yer alacak.

Recep Niyaz (Forvet Arkası)

10 kişiden 9'u çok yetenekli, yeni Alex bile olabilir diyor ama ilk gördüğüm andan beri bana bu ışığı veremedi. Fiziği normalin altında bile diyemeyeceğim şekilde zayıf. Vücut bütünlüğü fiziki gelişime de kapalı. Bir Gareth Bale gibi fizik yüklemesi de yapamazsınız, vücut elverişli değil. Böyle olunca da fiziksel zayıflığınızı kapatabilmek için Bir Mata, Hazard yada Messi yeteneğinde olmanız lazım ki Recep Niyaz'da bu yetenek yok. 5 sene kiralık verip sonunda ne olacağına bakmak lazım.

Miroslav Stoch (Sol Açık)

Dün takımın en iyisiydi. Etkili oynadı. İdeal 11'i en çok zorlayacak adam olduğunu gösterdi. Nitekim de öyle zaten. 10-12 Milyon Euro veren bir Rus kulübü yoksa ortada Miro her zaman iş yapabilecek yetenekte bir oyuncu. Zor maçlarda Caner'i, gole ihtiyacınız olduğunda Stoch'u kullanabilirsiniz. Ah bir de 4-3-3 oynayabilse Fenerbahçe! En az 10 gol 15 asisti olur.

SEZER-SALİH-STOCH

Dün gördük ki Aykut Kocaman'ın Fenerbahçe'sinin ideal 11'ni zorlayacak tek adam Miroslav Stoch. Ayrıca Sezer Öztürk ve Salih Uçan son performanslarıyla ideal 11'e yakın adamlar. Bu 3 futbolcu dışında tüm oyuncuların maç temposuna ve dayanıklık kazanmaya ihtiyacı var. Demek ki Aykut Kocaman'ın ideal 11'i gerçekten de idealmiş.

13 Kasım 2012 Salı

İyi Futbol


Pazar akşamı Kadıköy’de kağıt üstünde çok da kolay olmayan dişli bir takımla oynadı Fenerbahçe. Maç öncesinde ellerini ovuşturarak puan kaybı bekleyenler vardı yine. Fenerbahçe yenilsin de Aykut Kocaman gitsin diye bekleyenlerdi bunlar. Maalesef gerçek taraftar diye niteleyemeyeceğim ben böyle düşünen arkadaşları. Fenerbahçe skorun ötesinde dominant, üretken bir futbol oynayarak böyle düşünenlere en iyi cevabı yine sahada verdi.

Hafta sonu Fenerbahçe’nin asıl orta saha kurgusuyla oynadığı 5. Maçı izledik. Bu maçlarda 5’te 5 yapıldı. Asıl orta saha kurgusunu açacak olursak Topal-Meireles-Cristian’dan bahsediyorum. Bu 3’ü oynadığı zaman Fenerbahçe gerçekten çok farklı bir karaktere bürünüyor sahada. Asıl kurgu belli ki Fenerbahçe’de bu olacak bu sene. Bence önemli olan onlar olmadığında yerlerini doğru oyuncularla  doldurabilmek. Dün Sezer Öztürk’ün göstermiş olduğu performans ve attığı harika gol Aykut Hoca’nın bu konuda elini çok güçlendirdi. Sezer büyük kazanç. Cristian ve Meireles’in yerinde kullanabileceğiniz gibi sağlam olduğunda orta sahanın her alanında rotasyona girebilecek bir oyuncu. Ama Fenerbahçe’nin oyun karakteri açısından orta sahanın ortasında vereceği katkı çok daha önemli.

Bir paragraf da Aykut Kocaman’a açmak istiyorum. Sezon başından beri acımasızca eleştirilen Aykut Kocaman’a... Dün akşam maç sonunda yaptığı konuşmalar bana göre çok çarpıcıydı. Özeleştiri yapabilen insan toleransı, sabrı her zaman hak eder. Dün Sezer özelinden Aykut Kocaman’ın kendi tercihlerini sorgulaması bence önemli bir nokta. Takımın potansiyelinin %65’ini dün sahaya yansıttığını söylüyor Aykut Hoca. Bunları kazanırken söylemek, mevcut performansla yetinmemek önemli.

Marsilya maçından sonra Fenerbahçe’nin Meireles’in gelişiyle çok alternatifli, çok potansiyelli bir kadro kalitesine ulaştığını söylemiştik. Kaliteli kadro nihayet potansiyelini sahaya yansıtmaya başlıyor. Şimdi önümüzde zorlu Eskişehir deplasmanı ve kritik Marsilya maçı var. Bu dişli takımlara karşı şimdi önemli bir sınav daha verilecek. Pazar günkü futbola yakın bir oyun oynanırsa ben bu iki maçtan da istenenin alınacağını düşünüyorum.
Aykut Hoca’nın da artık iyi futbol oynayan takımına güvenmesi, defansif hamlelere her maçta gerek duymaması gerekiyor. Mesela Ordu maçında takım öndeyken son 5 dakikada yapılan Selçuk değişikliği bence gereksiz bir değişiklikti. Her maçta maçın bir bölümünde takım öndeyken defansif hamleye gerek duyması haliyle Aykut Hoca’nın mantalitesinin sorgulanmasına neden oluyor.

9 Kasım 2012 Cuma

Meireles Etkisi


Bazı oyuncular vardır alternatifleri olmaz. Sistemleri her ne kadar çok sesli dile getirmeseniz de onun üzerine kurarsınız. O kilit adam olmadığında takımınızın tüm dişlileri aksar. O varken takır takır top oynayan adamlarınız bir anda durur. Top kayıpları yükselir. Takım oyunu sekteye uğrar. İşte Meireles de Fenerbahçe için bu sene tam öyle bir adam…

Raul Meireles ilk geldiği günden beri kalitesiyle Fenerbahçe orta sahasına çok şey kattı. Hele hele Alex gittikten sonra önemi daha da arttı. Orta saha da pas bağlantılarını sağlayan, yüksek pas yüzdesiyle oynayan, oyunda devamlılığı olan bir adam Meireles. O olduğu zaman yanında oynayan diğer oyuncular da çok rahatlıyor. Cristian’ın bu sene yüksek performans gösterdiği tüm maçlar Meireles’le birlikte oynadığı maçlar. Dün gece de olumlu işler yaptı keza… Tabii ki alternatifi olmaması kötü bir durum Fenerbahçe için. Nasıl Selçuk İnan’ın GS’de, Fernandes’in BJK’de alternatifi yoksa Meireles’in de Fenerbahçe’de yok alternatifi. Bu tarz oyuncular özel oyuncular… Bu oyuncular yüksek maliyetli oyuncular ve kolay yakalanmıyorlar. Meireles’in sadece bonservisi 10 m. Euro… Keza BJK Fernandes’i satmak için 15 m. Euro istedi sezon başında. Selçuk İnan’ı GS’den almak istese birileri GS masaya 10 m.’den aşağı bir fiyata oturmayacaktır şüphesiz. 10 milyon ve üstü verip kaç tane böyle adam transfer edebilirsiniz… Böyle özel oyuncuları sürekli transfer ederek kalıcı başarılar sağlayabilmeniz bana göre mümkün değil. O zaman ne yapmalı?


Bence çözüm gayet açık. Yapmanız gereken düşük maliyetle bu oyuncuları daha “çok özel” hale gelmeden transfer edip takımınıza kazandırmaktır bence. Fenerbahçe’de Salih Uçan gibi Sezer Öztürk gibi bu misyon için pişirilmesi gereken yetenekte oyuncular var. Ama özellikle bu sene Aykut Hoca bu adamlara fazla süre vermedi sezon başından beri. Futbolcu oynamayınca paslanır, geriye gider, kendine güveni azalır. Sezer’in Akhisar maçındaki ürkekliği gözlerden kaçmamıştır. Normalde yapabileceği şeyleri yapmakta bile çekiniyor, risk almıyordu Sezer geçen hafta sonu.  

Dünkü maç özeline dönecek olursak Meireles’in gelmesiyle orta sahayı domine eden bir Fenerbahçe izledik. Tabii ki bunda rakibin zayıf olmasının da etkisi var. 4 maçta 10 puana ulaşıldı ve Avrupa kupalarında türk takımlarının 4. Maçlar sonunda aldığı en yüksek puanı yakaladı Fenerbahçe. Bu ülkemiz adına Avrupa kupalarına katılım hakkı açısından önümüzdeki seneler için çok önemli. Marsilya maçının dün akşam berabere bitmesini her ne kadar istemesek de esas 11’iyle çıktığı sürece bence Fenerbahçe Fransa’dan en azından bir puanla dönüp işi bitirecektir.

Aykut Kocaman bence Meireles’in yokluğunda orta sahada ne kadar sıkıntı yaşandığı iyi analiz etmeli. Tekrar tekrar söylüyoruz Meireles’in alternatifini Selçuk Şahin’den ya da Mehmet Topal’dan yaratmaya çalışmak Fenerbahçe’ye sadece zaman kaybettiriyor. Alternatifini yaratamazsanız da Meireles sakatlanmasın diye dua etmekten başka çareniz kalmıyor. Bu da ne kadar kabul edilebilir bir durumdur yorum sizin…

4 Kasım 2012 Pazar

Topal-Selçuk Israrı


Dün Fenerbahçe’de Topal ve Selçuk’un birlikte 11’de başladığı 7. maçı izledik. Fenerbahçe bu maçların hiç birinde iyi futbol oynamadı. Güç olarak kendine denk veya iyi futbol oynamaya çalışan takımlarla yaptığı maçlarda mutlaka puan kaybetti. Sadece G.Antep, Limassol ve dün Akhisar’ı  yenebildi bu maçlarda... Sezon başında Fenerbahçe’nin Topal ve Selçuk’un birlikte oynadığı maçlarda üretkenlikten yoksun olacağını, taraftarına sıkıntılı maçlar izlettireceğini yazmıştık. Dün Akhisar gibi zayıf bir takıma karşı bile yer yer ciddi sıkıntılar yaşandı.
Topal - Selçuk'un Birlikte Oynadığı Maçlar
Elazığspor 1 - 1 Fenerbahçe
Spartak Moscow 2 - 1 Fenerbahçe
Fenerbahçe 3 - 0 Gaziantepspor
Fenerbahçe 1 - 1 Spartak Moscow
Sivasspor 0 - 0 Fenerbahçe
AEL 0 - 1 Fenerbahçe
Akhisar Bld.Genç. 1 - 2 Fenerbahçe

Selçuk Şahin bu sezon Fenerbahçe’deki 10. sezonunu yaşıyor. Fenerbahçe bu 10 sezonda 6 farklı teknik direktörle çalıştı ve gelen teknik direktörlerin tamamı Selçuk’tan ciddi şekilde faydalandı. Selçuk düzenli çalışan, takımı için sahada her şeyini veren, iyi bir kesici olan defansif orta saha oyuncusu. Pas kalitesi  ve tekniği vasat, fiziği iyi bir oyuncu.

Mehmet Topal ise genel özellik itibariyle Selçuk’a benzeyen ancak, şut ve pas kalitesi daha iyi bir oyuncu.

Günümüz futbolunda iki yönlü iyi orta sahalarınız takımınızda ne kadar çoksa o kadar üretken oluyorsunuz. Avrupa’nın kalbur üstü, iyi futbol oynayan takımlarının tamamında orta saha kurgusu genelde tek defansif orta sahanın önünde iki yada üç çift yönlü orta saha şeklinde oluşuyor. Hatta defansif orta saha bu takımların bazılarında hiç olmuyor ve tüm orta saha çift yönlü oynayabilen orta sahalardan oluşuyor.

Yukarıda özetlediğimiz gibi Topal da Selçuk da iki yönlü orta saha olarak niteleyebileceğimiz oyuncular değil. İkisinden de çift yönlü orta saha performansı beklemek anlamsız. Çağdaş orta saha kurgusunda onları koyabileceğimiz tek yer var o da defansın önü. Oyuncu özellikleri ve performanslar dikkate alındığında da Topal her zaman Selçuk’un önünde ve ilk alternatif olarak düşünülen oyuncu. Selçuk’tan ise sadece Topal olmadığı zamanlarda yalnızca bu mevkide yararlanılmalı. İkisini birlikte oynatarak üretkenlik beklemek hem zaman kaybından öteye geçmiyor hem de bu oyuncuların tepki çekmesine neden oluyor.

Maça dönecek olursak dün akşam Fenerbahçe’de alışık olmadığımız şekilde erken denilebilecek dakikalarda oyuncu değişiklikleri geldi. Aykut Hoca doğru tertibe bence değişikliklerden sonra döndü ve  pozisyonlar da zaten bu değişikliklerden sonra geldi. Sezer Öztürk uzun süre sonra 20 dakikadan fazla süre buldu ve neredeyse pas hatası yapmadan oynadı. Ürkekliği ve çok fazla insiyatif almayışı gözlerden kaçmadı ancak, ciddi sakatlıklar yaşadığı, uzun süredir oynamadığı için ben bunu çok normal karşılıyorum.

Salih Uçan gibi Sezer Öztürk gibi oyunculardan  daha fazla yararlanılması gerekiyor. İkisi de ciddi potansiyeli olan gerektiğinde çift yönlü olarak kullanılabilecek oyuncular ve orta sahada eksiğin çok olduğu dönemde ikisinden de daha fazla faydalanma fırsatı kaçmak üzere.

İnşallah dün akşam Topal ve Selçuk’u birlikte izlediğimiz son maç olur. Bunu İstanbul’daki Spartak Moskova maçından sonra da yazmıştım ama ne yazık ki o yazından sonra 3 maç daha izledik Topal ve Selçuk’u beraber. Bu maçlarda oynanan kötü, orta saha üretkenliğin diplerde olduğu futbolu biraz daha irdelemesi gerekiyor Aykut Hoca'nın bana göre.



10 Ekim 2012 Çarşamba

Fenerbahçe'nin Şampiyonluk Yolu Tarifi



Volkan Demirel



 Gökhan Gönül                     Joseph Yobo                  Egemen Korkmaz                Hasan Ali Kaldırım



 Mehmet Topal


Cristian Baroni                                         Raul Meireles



Milos Krasic                                                                                              Dirk Kuyt

Moussa Sow



Sahadaki olay bu kadar basit. Sezon başından beri sürekli söylüyorum. Mehmet Topuz orta üçlü dışında HİÇBİR YERDE OYNAMAZ. Kanatlarda FORVETİN YANINDA BEKLEYİP, beklerin önünü tıkamaktan başka bir şey yapamıyor. Son maçlardaki formun ana sebebi SEZON BAŞINDAN BERİ ÇİZDİĞİM BU TAKTİK DİZİLİŞTİR. Krasic yerine Caner'in yada Stoch'un oynaması tercih meselesi. Rakibe göre değerlendirilir. Ama eninde sonunda Krasic sahada olacak.

Tek yapılması gereken takımı konsantre etmek. Motive etmek. Uğruna savaşılacak hedefler belirlemek. Soyunma odasındaki ruhu yakalamak.

Şampiyonluk yarışı asıl şimdi, milli maç arası sonrası başlıyor. Galatasaray artık yalnız değil.

8 Ekim 2012 Pazartesi

Bir Haftada Ne Değişti?

Geçen hafta bugün Fenerbahçe için  neler konuşuyorduk? Hemen hatırlatalım. “Aykut Kocaman ne zaman gidecek? Alex takım gol yiyince güldü.  Takımda kondisyon eksikliği var. Bu takıma forvet lazım,Almanya’da bizi dağıtırlar.. v.s.”  Peki son bir hafta  nasıl geçti. Fenerbahçe’ye bir müdahale gerekiyordu. Ligde 6 maçta 2 galibiyet almış takım için bir operasyon kaçınılmazdı. Yönetim bu operasyonu Alex’i kadro dışı bırakıp, bazı oyunculara para cezası vererek yaptı. Takımın kendine gelmesi için illa Alex’le yolların ayrılması mı gerekiyordu peki. Ben bu soruya olumlu yanıt veremeyeceğim. Alex de Souza gibi değerlere sahip çıkılması onun gibi değerlerin hak ettiği şekilde uğurlanması gerektiğini düşünüyorum.

Dün akşam Fenerbahçe on birinde geçen hafta Kasımpaşa maçının ikinci yarısında oynayan kadrodan sadece bir  oyuncu farklıydı. Geçen haftaki oyunla bu haftaki oyun arasındaki fark “bir” oyuncuya bağlanabilir mi? “Evet sadece Mehmet Topuz’un olmaması Fenerbahçe’yi şahlandırdı” dersek, bir takım oyunu olan futbolun dinamiklerini hiçe saymış oluruz. Her ne kadar Alex’in gidişine üzülsek, bu şekilde bir operasyonu onaylamasak da hafta başında yaşananların Fenerbahçe’de bazı şeylerin olumlu yönde değişmesine ciddi katkıda bulunduğunu söylemeliyiz. Futbolcular kaytarmadan antrenörlerini paravan gibi kullanmaktan vazgeçip, üzerlerine düşeni gerektiği gibi yapınca Fenerbahçe’de çok şey değişti. Üzerine Mönchengladbach maçının ilk yarısında atılan harika goller de takımdaki öz güven eksikliğini giderince takım psikolojisi üst seviyeye çıktı.
Bu takımın gerçekten çok iyi oyunculardan kurulu olduğunu, psikolojisi ve takım içi huzuru gerektiği gibi olursa neler başarabileceğini önceki yazılarımızda söylemiştik. Perşembe günü ve dün akşam bu takım bizlere neler yapabileceğini gösterdi. Takımda fizik güç eksikliği olmadığı 4 günde aynı on birlerle çıkılıp, yüksek mücadele gösterilen maçlarla kanıtlanmış oldu. Kuyt ve Sow bu takımda forvete ihtiyaç olmadığını oynadıkları futbol ve attıkları gollerle herkese gösterdiler. 
Moussa Sow’a ayrı bir paragraf açmak istiyorum. Geçen sene GS maçında attığı rövaşata golünden sonra kariyerinde kaç tane böyle gol atacağı sorulmuş, bu gole burun kıvrılmıştı spor basınımız tarafından…  Ben de yakın çevreme Sow’un Lille’de de oynarken bunları hep denediğini, bu golün tesadüf olmadığını anlatmaya çalıştım. O gün çevremi bu konuda ikna etmek kolay olmamıştı ama sanırım bu akşam attığı golü izledikten sonra ne demek istediğim biraz daha iyi anlaşılmıştır. Böyle golleri ancak deneyen, arayan futbolcular atar. Ümit Karan, İlhan Mansız böyle futbolculara örnek gösterilebilir. Onların da bu tarz çok klas gollerini futbolseverler hatırlayacaktır. Moussa Sow inşallah sağlıklı bir şekilde Fenerbahçe’de oynamaya devam eder de biz de  bu tarz gollerin niceleri izleme fırsatı buluruz.
Fenerbahçe’nin elinde gerçekten çok alternatifli ve derin bir kadro var. Yazının ortasında da dile getirdiğim gibi bu kadro büyük başarılara imza atabilecek potansiyele sahip. Büyük başarılar ancak birliktelik ve sabırla kazanılır. Birliktelik futbolcu yuhlayarak, takım yenilsin de Aykut Kocaman gitsin diyerek sağlanmaz. Artı böyle taraftarlık da olmaz.
Fenerbahçe’nin başında kupalar kazanmış, 3 Temmuz sürecinden camiayı başı dik olarak çıkarmış bir teknik direktör  var. Aykut Kocaman sabredilmeyi, arkasında durulmayı sonuna kadar hak eden, gecesini, gündüzünü Fenerbahçe için harcayan bir insan… Fenerbahçe camiası, Fenerbahçe taraftarı  gerekli sabrı gösterir, birlikteliğini kimselerin bozmasına izin vermezse bence kalıcı başarılar uzakta değil…

6 Ekim 2012 Cumartesi

Uçların Takımı

Fenerbahçeli her şeyi uçlarda yaşıyor. Yıllardır bir Fenerbahçe karakteristiği haline gelmiş bu durum her olayda kendini belli ediyor.  Bir tivit 8 yıllık kaptanını,  sorun çok kolay çözülebilecekken uç bir şekilde takımdan uzaklaştırırken, 2 gün sonra kimsenin beklemediği bir anda dip yapmış takım uçuk bir galibiyetle Avrupa liginde oynadığı Almanya deplasmanını “Beş, beş” tezahüratlarıyla bitirebiliyor.

Fenerbahçe dün kaybedildiği takdirde çok büyük yaralar açacak, sezonun geri kalanını iyice kabusa çevirebilecek bir maç oynadı. Oyuncular sansasyonel bir galibiyetle, uçuruma sürüklenebilecekken bu zor virajı geçmesini bildi. Fenerbahçe sezon başından beri neredeyse tüm Avrupa maçlarında iyi mücadele, genel itibariyle dominant bir oyun sergilerken bunu skora yansıtamamıştı. Dün bunu skora da yansıtmayı başardılar. Özellikle ilk 3 gol birbirinden güzeldi. Bu güzel golleri Ercan Taner’in anlatımından izlemek televizyon başındakilere ayrı bir keyif vermiştir sanırım. “Meireles, koçum benim.” gecenin repliğidir bence.
Maçtan önce “Fenerbahçe mağlup olsun, Aykut Kocaman gitsin” diye düşünen ciddi bir çoğunluk vardı. Fenerbahçe taraftarın bu şekilde düşünmesi gerçekten çok vahim bir durum.  Alex odaklı yüksek sesle dile getirilen , Alex’in gidişinden sadece Aykut Kocaman’ı sorumlu tutan bu görüş gerçekten çok yanlış. Futbolda her takımda antrenör ve futbolcunun anlaşamadığı durumlar olabiliyor. Bunun nedenini, sebebini, sonucu önceki yazılarda detaylı irdelemiştik. Bu anlaşmazlıkları  bu tarz krizleri çözmek yönetimlere düşüyor. Peki Fenerbahçe yönetimi bu olayda nasıl bir strateji izledi? Olaya ilk müdahale Aziz Yıldırım’ın stadyumda Antep maçında mikrofonu eline alması ile gerçekleşti. Peki bu doğru, planlı bir müdahale miydi? Sonrasında yapılanlar krizi önledi mi, yoksa daha da mı içinden çıkılmaz hale getirdi. Yaşadıklarımız doğrultusunda az önce sorduğum soruların hiçbirine olumlu cevap vermemiz ne yazık ki mümkün değil. Bir an her şeyin düzeldiğini  zannettik. Ama maalesef Kasımpaşa maçıyla her şey daha kötüye gitti ve ipler koptu.

Fenerbahçe kulübünde futbol ile ilgili yönetici birimler futbol şube sorumlusu ve sportif direktör... Sportif direktörümüz aynı zamanda teknik direktörlüğümüzü de yapan Aykut Kocaman ki zaten soruna müdahil taraflardan biri. Böyle bir krize objektif müdahale etmesi beklenemez ki etmedi de zaten... Bu bize iki görevin aynı kişide olmasının yanlışlığını da gösteriyor.  Futbol şube sorumlusu ise başkanın kardeşi Ali Yıldırım… O da konumu itibariyle başkandan bağımsız profesyonel karar verecek bir durumda değil. Ben  gerçekten özerk çalışabilecek profesyonel bir yönetici olsa Alex krizinin çok kolay çözülebileceğini düşünüyorum.

Aziz Yıldırım Fenerbahçe’ye çağ atlatmış, çok şeyler kazandırmış bir insan. Hep Fenerbahçe için çalışıyor, Fenerbahçe için uğraşıyor. Ancak her şeyi tek başına yapması mümkün değil. Nasıl dünya çapında bir şirketi yönetirken iyi, profesyonel bir ekibiniz olması gerekiyorsa, milyon dolarla oynayan bir spor kulübü yönetirken de iyi bir ekibiniz olmalı. Ben başkan ceza evindeyken oluşan yeni yönetimin yeterli etkinlikte olmadığını düşünüyorum. Ali Koç gibi Nihat Özdemir gibi eski Şekip Mosturoğlu gibi gerektiğinde öne çıkan inisiyatif alarak açıklamalar yapan yöneticiler görmüyorum ben yeni yönetimde. Bu başkanın tercihimidir bilmem ama başkana çok yük biniyor bu mevcut durumda. 

Son olarak bir paragraf da Aykut Kocaman'a açalım. Marsilya maçında Cristian-Alex değişikliğini herkes çok eleştirirken Aykut Hoca'nın arkasında durmuştuk. Cristian gerçekten motive olduğunda o mevkide de neler yapabileceği gösterdi ve bence Marsilya maçı üzerinden oyuncu değişikliği odaklı yapılan eleştirileri tekzip etti. Almanya'da daha aktif bir Aykut Hoca vardı kenarda. Maçtan sonra yaptığı açıklamalarsa son 1 haftada yaşananların da etkisiyle yine tedirgindi. Ben bu tedirginliğin de iyi sonuçlarla kaybolacağını düşünüyorum. 
Belki yüzüncü kez söylüyoruz ama yinelemekte fayda var. Fenerbahçe taraftarı Aykut Kocaman'a güvenmeli ve ona sonuna kadar sahip çıkmalı. O bu camianın Alex kadar önemli bir değeri... Ona futbolculuk döneminde Fenerbahçe'den ayrılırken yaşadıklarını, Alex'in yaşadıklarını yaşatmayalım.

26 Eylül 2012 Çarşamba

Galatasaray'ın Diğerlerinden Farkı

Fatih Terim, Türk futbolunu çok iyi tanıyor ve iyi analiz ediyor. Saha içi görüşü olarak diğerlerinden ayrılmasının nedeni de bu. Galatasaray GENEL KADRO bakımından en büyük rakibi Fenerbahçe'den DAHA ZAYIF. İlk 11'i çok güçlü olmasına rağmen bütün oyuncuları alt alta yazdığınız zaman Fenerbahçe daha üstün gözüküyor.

Peki Fatih Terim neden 1.5 senedir Aykut Kocaman'dan daha başarılı oluyor? Sebebi çok basit. Aykut Kocaman'ın tecrübesi ve saha görüşü henüz Fatih Terim'den çok geride. Oyunu okumakta ve rakip takım analizinde Fatih Terim belki de bu ülkenin en iyisi. Madde madde sıralayalım bu farkları.

1. OYUNCU SEÇİMLERİ ve LİGİN YAPISINA UYGUN KADRO

Fatih Terim Türkiye Ligi'ni iyi tanıyor. Fiziğe ve mücadeleye dayalı bir lig olduğunu biliyor. Kadrosunu da ona göre yapıyor. Galatasaray'ın ilk 11'ine bakacak olursanız ortasahada kalabalık, fizik gücü yüksek bir kadro görürsünüz. Fenerbahçe ise fizik güç yönünden Galatasaray'dan çok geride. En önemli fark bu.

Muslera

 Eboue                 Semih                 Dany            Hakan Balta

Hamit                   Melo              Selçuk            Emre Çolak

Elmander                   Umut

Galatasaray'ın ana kadrosuna bakacaksak olursak Emre Çolak hariç hepsi güçlü, fizikli ve mücadeleci adamlar. Boylar uzun, fiziki yapıları güçlü. Yıkılmıyorlar. Türkiye Ligi'nin yapısına uygun oyuncular hepsi. Ayrıca kalite ve yetenek olarak da ligin üstünde oyuncular olunca ligi domine ediyorlar. Bu şaşırtmamalı kimseyi. Fatih Terim cin gibi hoca ve adı gibi biliyor ligimizi.

2. ORTASAHANIN ÖNEMİ

Fenerbahçe ligin başından beri TEK ORTASAHAYLA oynarken, Fatih Terim 4 tane has ortasaha oyuncusunu birbirine yakın oynatarak müthiş bir ortasaha direnci sağlıyor. Aynı zamanda pas alışverişini kolaylaştırıyor. Oyuna ORTASAHAYLA hakim olunacağını Fatih Terim çok iyi biliyor. Önce oyunu domine edeyim, top bende kalsın diyor, sonra gerisini hallederim bir şekilde diye düşünüyor. Haksız da değil. 4 tane ortasaha adamı birbirine yakın oynayıp bir de kanatlara Eboue ve Hakan Balta gelince, Galatasaray ortasahada çok ağır basıyor. Fenerbahçe ise 4 forvet ile oynayıp, tek ortasaha Meireles ile rakibe üstünlük kuracağını, bol gol atacağını sanıp sürpriz puanlar kaybediyor. Tabi bana göre SÜRPRİZ DEĞİLDİ bu kayıpları. Sezon başından beri yazılarımda sürekli değinmiştim bu sorunlara.

3. OYUNCU DEĞİŞİKLİKLERİ ve OYUNU OKUMA

Fatih Terim'i Aykut Kocaman'a karşı üstün kılan bir diğer özellik de oyuna müdahelesi. Aykut Kocaman rakip bastırıp kanatlardan gümbür gümbür gelirken 1.60'lık bücür Stoch'u oyuna sürerken, gole ihtiyacı olduğunda sürekli FORVET sokarak gol bulacağını düşünüp ortasahayı bomboş bırakan bir zihniyetteyken, Fatih Terim daha akılcı tercihler yapıyor. Rakip kendisinden zayıf ise baskı kurmak için ortasahayı kalabalık tutma adına Emre Çolak'ı oynatıyor, forvette Umut ve Elmander'le baskı kuruyor. Örneğin, Manchester deplasmanında da rakip baskısını kontra tehlikeye dönüştürmek adına Amrabat'ı, hızlı ve defans arkası koşuları iyi yapan Burak'ı oynatıyor. Ve başarılı da oluyor. Bunlar şans değil. Oyunu okuyabilmek farklı bir meziyet. 

Fenerbahçe, Trabzonspor önünde farktan kurtuldu. Halbuki hep Fenerbahçe saldırıyor görünüyordu. Görünüşte tabi! Ortasahada 4-5 maçtır her 90 dakikada arı gibi çalışmış TEK BAŞINA Meireles ile baskı kurduğunu sandı Aykut Hoca. Ortasahada dönen her topla Trabzonspor 5 kişiyle gelirken, Semih'i aldı. Recep Niyaz'ı aldı. Ama golleri hep Trabzonspor kaçırdı. Tesadüf veya şans değil bu. Evet şans var, Fenerbahçe'nin farklı yenilmemesi şans! Ortasahada adam yokken hep şişirmek zorunda kaldı takım ve dönen her topla Trabzonspor hızlı geldi.

Fenerbahçe ve Galatasaray, Aykut Kocaman ve Fatih Terim arasındaki fark bu. Aykut Kocaman'ın takımı top kendindeyken tek ortasaha 4 forvet oynayıp, pas verecek adam bulamayıp şişirirken, Fatih Terim, Eboue ve Hakan Balta destekli 6 (Sayıyla ALTI) ortasaha ile oynayıp hem geçen sezon şampiyon oldu, bu sene de TARTIŞMASIZ en güçlü aday.

Mehmet Topuz ve Stoch, top Fenerbahçe'de iken FORVETTE gezerken, Galatasaray'daki 4 ortasaha adamı da birbirine yakın ve orta alanda baskı kuruyor. 

Fatih Terim saha içi tecrübesi ve oyunu okuma bakımından ŞU ANDA Aykut Kocaman'dan KAT KAT ÜSTÜN. Bu da 1.5 senedir saha sonuçlarına yansıyor.
-----
NOT : Bu değerlendirmede SADECE SAHA İÇİ FAKTÖRLER gözetilmiştir.

25 Eylül 2012 Salı

Psikoloji

Aslında arka arkaya gelen hayal kırıklıklarından sonra pek bir şey yazasım gelmiyor ama dünkü maç sonrası kısa olsa da yazmak gerek…
Marsilya maçından sonraki yazımda takımdaki öz güven probleminin üzerinde durmuştuk. Marsilya maçının üzerinden 3 gün geçti ve geçen süre içerisinde takımın psikolojisinin daha da gerilere gittiğini gördük. Son dakika da yenen gol takımı çok etkilemiş. Futbolda moral, psikolojik motivasyon çok ama çok önemli bir unsur. O olmadan maalesef hiçbir şey olmuyor. Marsilya galibiyetiyle tavan yapacak takım morali son dakikalarda yenen gollerle bir anda dibi gördü.
Böyle durumlarda özellikle liderlerin öne çıkıp takımı toparlaması gerekiyor. Özellikle en başta  teknik direktöre, takım kaptanına ve takımdaki lider vasıflı tecrübeli futbolculara büyük iş düşüyor. Fenerbahçe’de sezon başından beri, sorunu çözmesi, takımı toparlaması gereken bu kişiler medyanın da yoğun çabaları sonucu(?) bizzat sorunun kaynağı oldular maalesef. 

İlk olarak kaptan penceresinden bakacak olursak, Alex son 2 haftadır kendini bu tartışmaların uzağında tutmayı, kendinden beklenen kaptanlık misyonunu bu sezon nihayet göstermeye başladı.
Sezon başından beri çok tartışılan teknik direktör tarafına ise sanırım daha uzun bir paragraf açmamız gerekecek. Aykut Kocaman’ın verdiği taktiksel kararları, oyuncu değişikliklerini sezon başından beri minimum seviye de eleştirmeye gayret ettim. Taktik, oyuncu tercihi tamamen hocayı ilgilendiren kısmı bence işin. Sonuçta takımla yatıp kalkan, Fenerbahçe’nin başarısı için her şeyini veren bir insanı bu konular nedeniyle zalimce, seviyesizce eleştirmek, tribünde organize tezahüratlara kadar işi götürmek hiç ama hiç doğru değil. Bu tarz kontrolsüz hareketler Fenerbahçe’ye ve değerlerine zarar verir. Fenerbahçe’nin başarısız olmasını bekleyenlerin istediği ortam da tam olarak budur zaten.

Benim Aykut Kocaman’ı eleştireceğim yer, işin psikolojik tarafı ve takıma liderlik açısından gereken katkıyı bu sene yapamaması konusu olacak. Takımda motivasyonu, öz güveni bir an önce sağlaması gerekiyor hocanın. Bu sene bu konuda yetersiz kalıyor bence hoca… Geçen sene her konuşmasıyla taraflı tarafsız herkesin saygısını kazanan, tüm futbolcuların ve camianın dimdik durmasını sağlayan hocayı görmüyorum bu sene kenarda…  Maç öncesi ve sonrası çok güzel tespitler yapıyor hoca, güzel yorumlarda bulunuyor. Tabii ki böyle analizleri de görmemiz lazım. Ama teknik direktörü, yorumcudan ayıran takıma ve camiaya verdiği güven, konuşmalardaki dik duruştur. Aykut Hoca arka arkaya gelen beklenmedik sonuçlar nedeniyle rahat değil ve bu her halinden belli. Halbuki ona çok destek veren sürekli arkasında duran ve bunu böyle devam edeceğini her hareketiyle gösteren bir yönetim var. Aykut Hoca rahat olmalı, kendini sürekli olumsuzluklarla negatif düşüncelerle yıpratmamalı… Bu kadro Avrupa’da ve Türkiye’de büyük başarılara imza atacak bir potansiyele sahip.
Son olarak dünkü maç üzerine bir iki şey söyleyecek olursak, ikinci yarı Trabzon’un kaçırdığı pozisyonlara bakacak olursak sanırım mağlup olmadığımıza sevinmeliyiz. Olcan biraz daha dikkatli, formda olsa kabus olabilirdi dün gece.

Bu arada dün Hasan Yener ve Nevzat Şakar’ın maç sonu yaptığı açıklamalarda da gördüğümüz gibi saha içinde Trabzonlu yöneticilere, saha içinde Trabzonlu futbolculara hiçbir aşırı tepki olmadı. Saha içinde futbolcuların nerdeyse sarı kartsız aşırıya kaçmayan mücadelesi de takdiri hak ediyor. Son 2 yıldır Fenerbahçe ve Trabzon arasındaki ipler çok ama çok gerildi. Ben dünkü “kadın ve çocuk” etkisiyle başlayan dostane havanın devam etmesini gönülden diliyorum. Hiç istemediğimiz şeyler yaşadık son 2 yıldır ve geçmişi geri getiremeyiz, ama gelecek elimizde… Şike süreci üzerinden başlayan tartışmalar hem gergin ortamın devam etmesine neden oluyor, hem de her iki takıma zarar veriyor. Ben şahsım adına kadın taraftarlar önünde oynanan maçın bir milat olmasını ve bunun böyle devam etmesini diliyorum.
(Kısa dedik yine normal standartlarda bir yazı olduJ)