alex de souza etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
alex de souza etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

11 Şubat 2013 Pazartesi

Değiş(e)meyen Taktik


Dün Mersin’de Fenerbahçe’yi son 15 gün içinde 2. defa stadyumdan canlı izleme fırsatı buldum. Tribünden maç izlemek gerçekten çok farklı. Topsuz alanda futbolcuların ne yaptığını, vücut dillerini, tepkilerini çok daha net görebiliyorsunuz.

G.Antep ve Mersin İY maçlarında Fenerbahçe’de en çok gözüme batan oyuncu Cristian Baroni oldu. Çıplak gözle izlediğim 135 dakika içinde ben Baroni’nin sahada ne yaptığını anlamadım. Buradan yola çıkarak Aykut Kocaman’ın Baroni’de neden bu kadar ısrarcı olduğunu da anlamakta güçlük çekiyorum. Sahada vurdumduymaz, basitten çok hep zor işleri deneyen, topsuz oyunda olmayan bir profil sergiliyor Baroni. Kuşkusuz bunda Aykut Kocaman’ın 4-2-3-1 taktiğinde ona verdiği “on numara” rolü de var. Bu mevkide Baroni hiç verimli olamadığı gibi normalde faydalı olduğu işleri de yapamıyor.

Alex Fenerbahçe’den ayrıldıktan sonra Fenerbahçe’de beklenen taktik değişikliği olmadı. Alex’ten sonra Lig-Avrupa toplamda 20’den fazla maç oynandı. Bu maçların çoğunda Alex’in yerinde Baroni kullanıldı. 20 maç yarım sezon demek ve bu sürede istenen şeylerin olmadığını, değişimin gerektiğini görmek hiç zor değil. Fenerbahçe Alex’ten sonra 4-2-3-1 taktiğiyle ve bu taktikteki “on numara” Cristian’la yapamıyor ve yapamayacak da…

Aykut Kocaman maç içinde 4-4-2, 4-3-3 gibi taktikleri de bu süre zarfında bazı maçlarda kısa zamanlar da olsa denedi. Ama asıl taktik hep 4-2-3-1 olarak kaldı. Farklı taktikler denenen maçlarda Fenerbahçe kesinlikle daha etkili futbol oynadı. Ama Aykut Hoca o beklenen köklü değişikliği bir türlü yapamadı. Fenerbahçe artık ezberlendi. Cristianlı 4-2-3-1’e önlem alması çok kolay. Cristian değil başka birini koysanız da kadroda on numara olarak bel bağlayabileceğiniz bir oyuncu yer almıyor. Çok acil köklü değişim gerekiyor. Umarım atı alan Üsküdar’ı geçmeden artık beklenen değişiklik gelir.

Dünkü maç özelinde Fenerbahçe yine Cristianlı 4-2-3-1 ile başladı. Uzaktan şutlar dışında organize atakların olmadığı ilk yarı sonunda Emre’nin şutu sonrası gelen Webo takip golüyle Fenerbahçe soyunma odasına galip girdi. İkinci yarı haftalardır herkesin gördüğü Cristian etkisizliğini Aykut Kocaman’da fark etmiş olacak  ki Cristian-Caner değişikliği geldi. Caner’in girişiyle taktik de değişti ve takım 4-4-2 oynamaya başladı. İlk yarıda göremediğimiz 2 çok net pozisyon ikinci yarının ilk 10 dakikalık kısmında geldi. Emre’nin önderliğinde 4-4-2 taktiğinde Fenerbahçe efektif futbol oynamaya başladı. Ancak maçı koparacak ikinci gol bir türlü gelmeyince Aykut Kocaman 70. Dakikadan sonra skoru da koruma düşüncesiyle yine oyuncu ve taktik değişikliğine gitti. Kuyt-M.Topal değişikliği ile Fenerbahçe bu sefer 4-3-3’e döndü. Üretkenlik bu taktikte biraz daha azalmasına rağmen, Fenerbahçe ikinci yarı kalesinde tek bir pozisyon vermeden maçı tamamladı.

Aslında TV’den izlediğim maçlardan sonra çok fazla taktik konuşmayı sevmem ama maçı çıplak gözle izlediğim için bu sefer taktiğe biraz daha fazla girdim. Aykut Kocaman maç içinde 3 farklı taktik denedi. Takımın en etkisiz futbol oynadığı dönem açık ara, ilk yarıdaki Cristianlı 4-2-3-1 dönemiydi. En ciddi pozisyonlar ilk yarıda verildi. Mersin İY’nin daha açık oynadığı yüklendiği dönemde takım hiç pozisyon vermedi.

Devre arasında yapılan transferlerle bana göre Fenerbahçe kadrosu 4-3-3 ve 4-4-2 taktiklerini alışıldık taktiğe göre daha rahat oynayabilecek bir yapıya büründü. Ancak hemen aklıma gelen kadro yapısındaki taktik odaklı bazı sıkıntıları da dile getirmeliyim. Bence mevcut kadroya en uygun olan taktik 4-3-3’ü oynayabilmek için Fenerbahçe’nin Miroslav Stoch’u bir şekilde kazanması gerekiyor. Sol açıkta savunma yapmayı hiç beceremediğinden Stoch istikrarlı performans sergileyemezken bence sol forvette 4-3-3 taktiğinin Fenerbahçe kadrosundaki olmazsa olmazı. Aslında aynı katkıyı Milos Krasic’ten de bekleyebiliriz. Ancak sahadaki fiziksel ve mental olarak bitmiş görüntüsü ondan bu sezon katkı almanın çok zor olduğunu gösteriyor.

Taraftarın ve spor yazarlarının en çok istediği 4-4-2 taktiğine gelince… Fenerbahçe’nin genel kadro yapısı bu taktiğe de uymasına rağmen 4-4-2’de sağ ve sol açık pozisyonları beni düşündürüyor. Sağ ve sol açığa bu taktikte koyabileceğiniz ana isimler M.Topuz ve Caner. Sağ açıkta dün olduğu gibi Kuyt’ı da kullanabilirsiniz ancak Caner’in oynayacağı sol açık mevkii mevcut kadro yapısında alternatifsiz kalıyor. Caner geçmiş dönemdeki iniş çıkışlı, her an kart görmeye müsait profiliyle ne kadar bel bağlanacak bir oyuncu soru işareti.
Yazının genelinde belirttiğim gibi 4-3-3 de 4-4-2 de her halükarda mevcut 4-2-3-1 taktiğinden daha verimli olacaktır. İkisi de kullanılabilir. Ancak uzun vadede mevcut kadro yapısıyla ligin bitirileceği düşünülürse Fenerbahçe’yi hedeflerine ulaştıracak taktik bence 4-3-3 . Bol alternatifli orta saha kurgusu, bol alternatifli forvetler bana bunu söyletiyor. Ancak bu taktiğe çok uygun Stoch’u kazanmak olmazsa olmaz. İş bu taktiği benimsemek ve uygulamakta.. Israrla oynatılırsa Stoch bu taktikte bekleneni mutlaka verecektir.

Son bir paragraf da Mersin İdman Yurdu yönetimine açacağım. Kale arkası biletlerinin 75 TL olduğunu duyduktan sonra stadın yarısının boş kalmasını çok istemiştim. Mersin İY yönetiminin küçük hesaplar peşinde koşma taktiği bu sefer işlemedi. Hem stad boş kaldı hem gerçek taraftar maça giremedi, hemde maç keybedildi. Mersin İY evinde deplasmanda gibiydi. Bundan sonraki maçlarda taraftarı nasıl maça çekecekler, hangi yüzle zor günlerde taraftarı maça çağıracaklar merak ediyorum.


8 Ekim 2012 Pazartesi

Bir Haftada Ne Değişti?

Geçen hafta bugün Fenerbahçe için  neler konuşuyorduk? Hemen hatırlatalım. “Aykut Kocaman ne zaman gidecek? Alex takım gol yiyince güldü.  Takımda kondisyon eksikliği var. Bu takıma forvet lazım,Almanya’da bizi dağıtırlar.. v.s.”  Peki son bir hafta  nasıl geçti. Fenerbahçe’ye bir müdahale gerekiyordu. Ligde 6 maçta 2 galibiyet almış takım için bir operasyon kaçınılmazdı. Yönetim bu operasyonu Alex’i kadro dışı bırakıp, bazı oyunculara para cezası vererek yaptı. Takımın kendine gelmesi için illa Alex’le yolların ayrılması mı gerekiyordu peki. Ben bu soruya olumlu yanıt veremeyeceğim. Alex de Souza gibi değerlere sahip çıkılması onun gibi değerlerin hak ettiği şekilde uğurlanması gerektiğini düşünüyorum.

Dün akşam Fenerbahçe on birinde geçen hafta Kasımpaşa maçının ikinci yarısında oynayan kadrodan sadece bir  oyuncu farklıydı. Geçen haftaki oyunla bu haftaki oyun arasındaki fark “bir” oyuncuya bağlanabilir mi? “Evet sadece Mehmet Topuz’un olmaması Fenerbahçe’yi şahlandırdı” dersek, bir takım oyunu olan futbolun dinamiklerini hiçe saymış oluruz. Her ne kadar Alex’in gidişine üzülsek, bu şekilde bir operasyonu onaylamasak da hafta başında yaşananların Fenerbahçe’de bazı şeylerin olumlu yönde değişmesine ciddi katkıda bulunduğunu söylemeliyiz. Futbolcular kaytarmadan antrenörlerini paravan gibi kullanmaktan vazgeçip, üzerlerine düşeni gerektiği gibi yapınca Fenerbahçe’de çok şey değişti. Üzerine Mönchengladbach maçının ilk yarısında atılan harika goller de takımdaki öz güven eksikliğini giderince takım psikolojisi üst seviyeye çıktı.
Bu takımın gerçekten çok iyi oyunculardan kurulu olduğunu, psikolojisi ve takım içi huzuru gerektiği gibi olursa neler başarabileceğini önceki yazılarımızda söylemiştik. Perşembe günü ve dün akşam bu takım bizlere neler yapabileceğini gösterdi. Takımda fizik güç eksikliği olmadığı 4 günde aynı on birlerle çıkılıp, yüksek mücadele gösterilen maçlarla kanıtlanmış oldu. Kuyt ve Sow bu takımda forvete ihtiyaç olmadığını oynadıkları futbol ve attıkları gollerle herkese gösterdiler. 
Moussa Sow’a ayrı bir paragraf açmak istiyorum. Geçen sene GS maçında attığı rövaşata golünden sonra kariyerinde kaç tane böyle gol atacağı sorulmuş, bu gole burun kıvrılmıştı spor basınımız tarafından…  Ben de yakın çevreme Sow’un Lille’de de oynarken bunları hep denediğini, bu golün tesadüf olmadığını anlatmaya çalıştım. O gün çevremi bu konuda ikna etmek kolay olmamıştı ama sanırım bu akşam attığı golü izledikten sonra ne demek istediğim biraz daha iyi anlaşılmıştır. Böyle golleri ancak deneyen, arayan futbolcular atar. Ümit Karan, İlhan Mansız böyle futbolculara örnek gösterilebilir. Onların da bu tarz çok klas gollerini futbolseverler hatırlayacaktır. Moussa Sow inşallah sağlıklı bir şekilde Fenerbahçe’de oynamaya devam eder de biz de  bu tarz gollerin niceleri izleme fırsatı buluruz.
Fenerbahçe’nin elinde gerçekten çok alternatifli ve derin bir kadro var. Yazının ortasında da dile getirdiğim gibi bu kadro büyük başarılara imza atabilecek potansiyele sahip. Büyük başarılar ancak birliktelik ve sabırla kazanılır. Birliktelik futbolcu yuhlayarak, takım yenilsin de Aykut Kocaman gitsin diyerek sağlanmaz. Artı böyle taraftarlık da olmaz.
Fenerbahçe’nin başında kupalar kazanmış, 3 Temmuz sürecinden camiayı başı dik olarak çıkarmış bir teknik direktör  var. Aykut Kocaman sabredilmeyi, arkasında durulmayı sonuna kadar hak eden, gecesini, gündüzünü Fenerbahçe için harcayan bir insan… Fenerbahçe camiası, Fenerbahçe taraftarı  gerekli sabrı gösterir, birlikteliğini kimselerin bozmasına izin vermezse bence kalıcı başarılar uzakta değil…

6 Ekim 2012 Cumartesi

Uçların Takımı

Fenerbahçeli her şeyi uçlarda yaşıyor. Yıllardır bir Fenerbahçe karakteristiği haline gelmiş bu durum her olayda kendini belli ediyor.  Bir tivit 8 yıllık kaptanını,  sorun çok kolay çözülebilecekken uç bir şekilde takımdan uzaklaştırırken, 2 gün sonra kimsenin beklemediği bir anda dip yapmış takım uçuk bir galibiyetle Avrupa liginde oynadığı Almanya deplasmanını “Beş, beş” tezahüratlarıyla bitirebiliyor.

Fenerbahçe dün kaybedildiği takdirde çok büyük yaralar açacak, sezonun geri kalanını iyice kabusa çevirebilecek bir maç oynadı. Oyuncular sansasyonel bir galibiyetle, uçuruma sürüklenebilecekken bu zor virajı geçmesini bildi. Fenerbahçe sezon başından beri neredeyse tüm Avrupa maçlarında iyi mücadele, genel itibariyle dominant bir oyun sergilerken bunu skora yansıtamamıştı. Dün bunu skora da yansıtmayı başardılar. Özellikle ilk 3 gol birbirinden güzeldi. Bu güzel golleri Ercan Taner’in anlatımından izlemek televizyon başındakilere ayrı bir keyif vermiştir sanırım. “Meireles, koçum benim.” gecenin repliğidir bence.
Maçtan önce “Fenerbahçe mağlup olsun, Aykut Kocaman gitsin” diye düşünen ciddi bir çoğunluk vardı. Fenerbahçe taraftarın bu şekilde düşünmesi gerçekten çok vahim bir durum.  Alex odaklı yüksek sesle dile getirilen , Alex’in gidişinden sadece Aykut Kocaman’ı sorumlu tutan bu görüş gerçekten çok yanlış. Futbolda her takımda antrenör ve futbolcunun anlaşamadığı durumlar olabiliyor. Bunun nedenini, sebebini, sonucu önceki yazılarda detaylı irdelemiştik. Bu anlaşmazlıkları  bu tarz krizleri çözmek yönetimlere düşüyor. Peki Fenerbahçe yönetimi bu olayda nasıl bir strateji izledi? Olaya ilk müdahale Aziz Yıldırım’ın stadyumda Antep maçında mikrofonu eline alması ile gerçekleşti. Peki bu doğru, planlı bir müdahale miydi? Sonrasında yapılanlar krizi önledi mi, yoksa daha da mı içinden çıkılmaz hale getirdi. Yaşadıklarımız doğrultusunda az önce sorduğum soruların hiçbirine olumlu cevap vermemiz ne yazık ki mümkün değil. Bir an her şeyin düzeldiğini  zannettik. Ama maalesef Kasımpaşa maçıyla her şey daha kötüye gitti ve ipler koptu.

Fenerbahçe kulübünde futbol ile ilgili yönetici birimler futbol şube sorumlusu ve sportif direktör... Sportif direktörümüz aynı zamanda teknik direktörlüğümüzü de yapan Aykut Kocaman ki zaten soruna müdahil taraflardan biri. Böyle bir krize objektif müdahale etmesi beklenemez ki etmedi de zaten... Bu bize iki görevin aynı kişide olmasının yanlışlığını da gösteriyor.  Futbol şube sorumlusu ise başkanın kardeşi Ali Yıldırım… O da konumu itibariyle başkandan bağımsız profesyonel karar verecek bir durumda değil. Ben  gerçekten özerk çalışabilecek profesyonel bir yönetici olsa Alex krizinin çok kolay çözülebileceğini düşünüyorum.

Aziz Yıldırım Fenerbahçe’ye çağ atlatmış, çok şeyler kazandırmış bir insan. Hep Fenerbahçe için çalışıyor, Fenerbahçe için uğraşıyor. Ancak her şeyi tek başına yapması mümkün değil. Nasıl dünya çapında bir şirketi yönetirken iyi, profesyonel bir ekibiniz olması gerekiyorsa, milyon dolarla oynayan bir spor kulübü yönetirken de iyi bir ekibiniz olmalı. Ben başkan ceza evindeyken oluşan yeni yönetimin yeterli etkinlikte olmadığını düşünüyorum. Ali Koç gibi Nihat Özdemir gibi eski Şekip Mosturoğlu gibi gerektiğinde öne çıkan inisiyatif alarak açıklamalar yapan yöneticiler görmüyorum ben yeni yönetimde. Bu başkanın tercihimidir bilmem ama başkana çok yük biniyor bu mevcut durumda. 

Son olarak bir paragraf da Aykut Kocaman'a açalım. Marsilya maçında Cristian-Alex değişikliğini herkes çok eleştirirken Aykut Hoca'nın arkasında durmuştuk. Cristian gerçekten motive olduğunda o mevkide de neler yapabileceği gösterdi ve bence Marsilya maçı üzerinden oyuncu değişikliği odaklı yapılan eleştirileri tekzip etti. Almanya'da daha aktif bir Aykut Hoca vardı kenarda. Maçtan sonra yaptığı açıklamalarsa son 1 haftada yaşananların da etkisiyle yine tedirgindi. Ben bu tedirginliğin de iyi sonuçlarla kaybolacağını düşünüyorum. 
Belki yüzüncü kez söylüyoruz ama yinelemekte fayda var. Fenerbahçe taraftarı Aykut Kocaman'a güvenmeli ve ona sonuna kadar sahip çıkmalı. O bu camianın Alex kadar önemli bir değeri... Ona futbolculuk döneminde Fenerbahçe'den ayrılırken yaşadıklarını, Alex'in yaşadıklarını yaşatmayalım.

25 Eylül 2012 Salı

Psikoloji

Aslında arka arkaya gelen hayal kırıklıklarından sonra pek bir şey yazasım gelmiyor ama dünkü maç sonrası kısa olsa da yazmak gerek…
Marsilya maçından sonraki yazımda takımdaki öz güven probleminin üzerinde durmuştuk. Marsilya maçının üzerinden 3 gün geçti ve geçen süre içerisinde takımın psikolojisinin daha da gerilere gittiğini gördük. Son dakika da yenen gol takımı çok etkilemiş. Futbolda moral, psikolojik motivasyon çok ama çok önemli bir unsur. O olmadan maalesef hiçbir şey olmuyor. Marsilya galibiyetiyle tavan yapacak takım morali son dakikalarda yenen gollerle bir anda dibi gördü.
Böyle durumlarda özellikle liderlerin öne çıkıp takımı toparlaması gerekiyor. Özellikle en başta  teknik direktöre, takım kaptanına ve takımdaki lider vasıflı tecrübeli futbolculara büyük iş düşüyor. Fenerbahçe’de sezon başından beri, sorunu çözmesi, takımı toparlaması gereken bu kişiler medyanın da yoğun çabaları sonucu(?) bizzat sorunun kaynağı oldular maalesef. 

İlk olarak kaptan penceresinden bakacak olursak, Alex son 2 haftadır kendini bu tartışmaların uzağında tutmayı, kendinden beklenen kaptanlık misyonunu bu sezon nihayet göstermeye başladı.
Sezon başından beri çok tartışılan teknik direktör tarafına ise sanırım daha uzun bir paragraf açmamız gerekecek. Aykut Kocaman’ın verdiği taktiksel kararları, oyuncu değişikliklerini sezon başından beri minimum seviye de eleştirmeye gayret ettim. Taktik, oyuncu tercihi tamamen hocayı ilgilendiren kısmı bence işin. Sonuçta takımla yatıp kalkan, Fenerbahçe’nin başarısı için her şeyini veren bir insanı bu konular nedeniyle zalimce, seviyesizce eleştirmek, tribünde organize tezahüratlara kadar işi götürmek hiç ama hiç doğru değil. Bu tarz kontrolsüz hareketler Fenerbahçe’ye ve değerlerine zarar verir. Fenerbahçe’nin başarısız olmasını bekleyenlerin istediği ortam da tam olarak budur zaten.

Benim Aykut Kocaman’ı eleştireceğim yer, işin psikolojik tarafı ve takıma liderlik açısından gereken katkıyı bu sene yapamaması konusu olacak. Takımda motivasyonu, öz güveni bir an önce sağlaması gerekiyor hocanın. Bu sene bu konuda yetersiz kalıyor bence hoca… Geçen sene her konuşmasıyla taraflı tarafsız herkesin saygısını kazanan, tüm futbolcuların ve camianın dimdik durmasını sağlayan hocayı görmüyorum bu sene kenarda…  Maç öncesi ve sonrası çok güzel tespitler yapıyor hoca, güzel yorumlarda bulunuyor. Tabii ki böyle analizleri de görmemiz lazım. Ama teknik direktörü, yorumcudan ayıran takıma ve camiaya verdiği güven, konuşmalardaki dik duruştur. Aykut Hoca arka arkaya gelen beklenmedik sonuçlar nedeniyle rahat değil ve bu her halinden belli. Halbuki ona çok destek veren sürekli arkasında duran ve bunu böyle devam edeceğini her hareketiyle gösteren bir yönetim var. Aykut Hoca rahat olmalı, kendini sürekli olumsuzluklarla negatif düşüncelerle yıpratmamalı… Bu kadro Avrupa’da ve Türkiye’de büyük başarılara imza atacak bir potansiyele sahip.
Son olarak dünkü maç üzerine bir iki şey söyleyecek olursak, ikinci yarı Trabzon’un kaçırdığı pozisyonlara bakacak olursak sanırım mağlup olmadığımıza sevinmeliyiz. Olcan biraz daha dikkatli, formda olsa kabus olabilirdi dün gece.

Bu arada dün Hasan Yener ve Nevzat Şakar’ın maç sonu yaptığı açıklamalarda da gördüğümüz gibi saha içinde Trabzonlu yöneticilere, saha içinde Trabzonlu futbolculara hiçbir aşırı tepki olmadı. Saha içinde futbolcuların nerdeyse sarı kartsız aşırıya kaçmayan mücadelesi de takdiri hak ediyor. Son 2 yıldır Fenerbahçe ve Trabzon arasındaki ipler çok ama çok gerildi. Ben dünkü “kadın ve çocuk” etkisiyle başlayan dostane havanın devam etmesini gönülden diliyorum. Hiç istemediğimiz şeyler yaşadık son 2 yıldır ve geçmişi geri getiremeyiz, ama gelecek elimizde… Şike süreci üzerinden başlayan tartışmalar hem gergin ortamın devam etmesine neden oluyor, hem de her iki takıma zarar veriyor. Ben şahsım adına kadın taraftarlar önünde oynanan maçın bir milat olmasını ve bunun böyle devam etmesini diliyorum.
(Kısa dedik yine normal standartlarda bir yazı olduJ)

16 Eylül 2012 Pazar

Efsane "Alex De Souza"



Efsane nedir? Olağanüstü bir başarı elde etmiş kimse, kurum vb…TDK sözlük böyle açıklamış efsane sözcüğünü.

Aziz Yıldırım geçtiğimiz perşembe gecesi katıldığı Futbol Aktüel programında  Alex de Souza’ya efsane denilmemesi gerektiğini laf arasında söyledi. Arkasından da kendine de efsane sıfatının yakıştırılmaması gerektiğini ekledi.Basın tabii ki ilk söylediği “Alex efsane değil!” sözünü  manşetlere zaman kaybetmeden taşıdı.Peki Aziz Yıldırım öncelikle Alex ve sonra kendi için söylediği bu sözlerde haklı mı? Öncelikle Alex’in Fenerbahçe’de neler yaptığını kısaca bir gözden geçirelim.150’yi aşkın gol,150’ye yakın gol pası,Avrupa kupalarından en çok gol atan Fenerbahçeli futbolcu olma ünvanı,şampiyonlar ligindeki asist krallığı…Daha bir çok şey sıralayabiliriz ancak sadece bunlar bile olağanüstü başarı sınıfına sokabileceğimiz şeyler.Keza Aziz Yıldırım için başkanlığa seçildikten sonra yaptırdığı muhteşem tesisler,takımı ulaştırdığı ekonomik seviye,futbolda şampiyonlar ligi çeyrek finali,amatör branşların neredeyse tamamında kazanılan Avrupa ve dünya  çapındaki başarılar… Bunlar daha önceki başkanların başaramadığı şeyler bu söylediklerimiz.

Bence Alex de ,Aziz Yıldırım da “efsane” sıfatını şimdiden sonuna kadar hak etmiş,unutulmazlar arasına girmiş insanlar.Yukarıda sıraladığımız başarıların ışığında taraflı tarafsız herkesin de bunu böyle kabul etmesi gerekir.
Alex tarafından devam edecek olursak dün yoğurtçu parkında yaşananlar Fenerbahçe taraftarının olaya bakış açısını Alex’in büyüklüğünü sonuna kadar ortaya koyuyor.Türkiye’de kaç futbolcunun heykeli dikildi? Alex Türkiye’de bu gururu yabancı olarak yaşayan ilk futbolcu…Kendi doğduğu topraklardan binlerce kilometre uzakta heykelinin dikilmesi Alex ve ailesine ne büyük bir mutluluk vermiştir,sanırım bunu onlardan  başka kimse tam olarak açıklayamaz.Konuşma yaparken kelimelerin boğazına düğümlenmesi,eşinin ve kendinin döktüğü göz yaşları Alex’in duygularını bize anlatıyor. Tören sırasında Aykut Kocaman ve Alex’in birbirlerine sarılarak verdikleri görüntü ise son 1 aydır yaşanan Alex-Aykut Kocaman probleminin gerçek anlamda sona erdiğini dosta düşmana tam anlamıyla gösterdi. Heykelin yapılmasına vesile olan taraftarın bundaki payı çok ama çok büyük. Aykut Kocaman ise neden Fenerbahçelilerin bu kadar saygı duyduğu bir insan olduğunu,kendisinden beklenen büyüklüğü dün heykel açılışında verdiği görüntü ile herkese bir kez daha gösterdi.

Gelelim Alex’in Fenerbahçe’deki geleceğine.Öncelikle lige verilen aranın hem Alex hem de Aykut Kocaman’a çok iyi geldiğini söylemeliyim bu konuya girmeden önce.Aykut Hoca LigTV’de katıldığı programda düşüncülerini 3 saate aşkın bir süre konuşarak net olarak anlatma fırsatı buldu.İçini döktü rahatladı.Program boyunca sorulan her soruya çok tatmin edici cevaplar verdiğini söylemeliyim.Alex konusunda sorulan sorulara verdiği cevaplar ise olması gerektiği şekilde Alex’in performansına odaklanıyordu.Günümüz futbolunda özellikle Avrupa takımlarına bakıldığında ne kadar yetenekli olursa olsun her futbolcunun kabul edilebilir minimum koşu mesafesine ulaşması gerekiyor.Alex Aykut Kocaman yönetiminde geçen, önceki sezonlarda bu seviyeleri tutturdu ve Fenerbahçe’deki en verimli sezonlarını yaşadı.Ancak bu sezon hazırlık kampında yaptığı “Yaşım ilerledikçe oyun mantalitem daha çok gelişiyor ve çok fazla koşmam gerektiğini düşünmüyorum.” tarzı açıklamalar,Alex’in olaya bakış açısını ve Aykut Kocaman’ın neden Alex’i sezon başında A planında düşünmediğini açıklıyor bence.Geçtiğimiz sezonları da hatırlayacak olacak olursak benzer polemikler yine yaşanmış,Alex’in ilerleyen haftalarda performansını arttırmasıyla bu polemikler ortadan kalkmıştı.Alex hafta içinde 35 yaşına bastı.Bu sezon Fenerbahçe minimum 40-45 arası maç oynayacak.Alex’in bu maçların tamamında oynaması ve aynı performansı göstermesi pek olanak dahilinde değil.Ancak Alex göstereceği performansla yeniden Aykut Kocaman’ın A planında olabilir.Bunun için Alex’in artık 35 yaşında olduğunu fark etmesi,kendimi 18 yaşında gibi görüyorum,koşmama gerek yok tarzı açıklamaları bırakması gerekiyor.Zaman zaman yedek kalmaya,sonradan oyuna dahil olduğunda maksimum performans vermeye hazır olmalı Alex.Aykut Kocaman sezon başında Alex’ten maksimum yararlanmak için farklı yollar arıyoruz derken tam olarak da bunları anlatmak istiyordu belki de...Alex belli ki bunu tam olarak idrak edemedi,işin altında farklı şeyler aradı.Ama şu son yaşanan olaylar ve dün yoğurtçu parkında verilen görüntülerle Alex’in de Aykut Kocaman hakkındaki soru işaretlerini kafasından sildiğini düşünüyorum.Alex burada olduğum süre içinde elimden gelenin en iyisini yapacağıma söz veriyorum derken belki de bunu kastediyordu.

Alex bir efsane ve onun efsaneliğine en ufak bir zarar gelmemesi için taraftar elinden gelenin fazlasını yapıyor.Aykut Kocaman da açıklamaları ve yaptıklarıyla bu konuda üzerine düşen görevi tamamıyla yerine getirdi.Alex’in de tüm bu yapılanlar karşısında şapkasını önüne koyup düşünmesi,yaptıklarını sorgulaması, bundan sonraki davranışlarına,hareketlerine dikkat etmesi gerekiyor.Son olarak Aziz Yıldırım da bence artık Alex’in üzerine gitmeyi bırakmalı,bence Alex şu anki durumda verilen mesajı aldı.

Not:Yazıyı yazdıktan sonra Alex'in Brezilya'nın Globo gazetesine yaptığı yorumlar ilgimi çekti.Yazının sonunda Alex'in şu anki ruh hali ile ilgili yaptığım yorumları teyit eder nitelikte bir röportaj olmuş,konuyla ilgili kısımlarını virgülüne dokunmadan aşağıda bulabilirsiniz:

Spartak Moskova maçı kulübümün bu sezonki en önemli maçıydı. İlk maçta oynamadım ve ikinci maçta sonradan oyuna girdim. Şampiyonlar Ligi'ne gidemedik. Hayat normale dönüyor ama... Hoca tercihini yaptı. Yapacak bir şeyim yok.....Kariyerimin sonuna yaklaştım. Emekliliğe geçiş çok zor olacak. Bir anda eski futbolcu olacağım. Normal hayata uyum sağlamak çok zor olacak. Kafa karışıklığı olacak, uyumak, uyanmak ve eski futbolcu olmak. Benim için büyük bir şok olacak.....Heykelim dikildikten sonra ciddi bir şeyler hissettim ve bu hayatımda çok nadiren hissettiğim bir duyguydu. Kendimi çok özel hissetmiyorum, diğer oyunculardan farklı değilim. Türkiye'ye ilk geldiğim günden beri bana çok iyi davranılıyor. Aslında, henüz kesin olarak ayrılmış değilim. Fiş prizden çekilmedi yani.

2 Eylül 2012 Pazar

Bir Aykut Kocaman Yazısı


2 Temmuz 2011 sabahı Aykut Kocaman ve futbolcuları Samandıra’da yeni sezonu açmış,yüzler gülüyor, keyifler yerindeydi. 2 ay önce efsanevi bir şekilde 17’de 16 yaparak,tüm ezeli rakiplerini  eze eze yenerek kazanılan şampiyonluğun gururu devam ediyordu.Üstelik şampiyon kadroya çok değerli katkılar yapılmıştı. Emenike ve bir sezon önce 10 gol 9 asist yaparak lige damga vurmuş Sezer Öztürk kadroya katılarak, şampiyon kadro güçlendirilmişti.Şampiyonluktan dolayı direk şampiyonlar ligi bileti cepte, 2. Torba hesapları yapılıyor,takımda tek eksik bölge olarak görülen orta sahaya takviye yapılmak isteniyor,direk devler ligine katılınacağı için çok önemli isimlerle görüşülüyordu. Gökhan İnler kendi kişisel sitesinde Fenerbahçe’yle görüştüğünü doğruluyor,herkes orta saha transferine odaklanmış,eksiksiz ve çok güçlü bir kadroyla şampiyonlar ligini bekliyordu. Aykut Kocaman ilk sezonunda takımı şampiyon yapmış,hayallerdeki futbol takımına ulaşmaya şampiyonlar liginin de etkisiyle çok az kalmıştı.


Ancak 24 saat içinde her şey değişti.O kara gün Aykut Kocaman ve takımına çok büyük bir darbe vurdu.İlerleyen süreçte Fenerbahçe direk 11 oynayan Lugano,Santos,Niang gibi değerlerini kaybetti.Şu anda Spartak Moskova’nın 30 m. Euro gibi bir değer biçtiği Emenike takımdan hiç oynamadan ayrıldı.Sezer Öztürk’ten soruşturmanın psikolojik darbesi ve verilen cezalarla uzun süre yararlanılamadı. Gökhan İnler bir süre sonra Fenerbahçe’den haber gelmeyince Şampiyonlar Ligi'nde oynayacak Napoli’ye transfer oldu ve çeyrek finalin kapısından dönen takımına 2 gol 2 asistle katkıda bulundu.


Bu süreç bir teknik direktör için gerçekten çok zordu.İlk 11’de düşündüğünüz 5-6 futbolcunun bir anda takımdan ayrılması,elden giden şampiyonlar ligi hakkı,kalan futbolcuların düştüğü psikolojik durum,her gün gazetelerde boy boy çıkan ardı arkası kesilmeyen yalan haberler ortamı tamamen değiştirmişti.Bu durumda herhangi  bir teknik direktör normal olarak başka bir takım bulup futbolcular gibi sözleşme feshinin yollarını arayabilir ya da etliye sütlüye karışmadan gelişmeleri bekleyebilirdi.Ama Aykut Hoca öyle yapmadı.Herkesin abandone olduğu,yöneticilerin açıklama yapmaktan çekindiği o dönemde açıklamaları ve duruşuyla camiaya büyük güç verdi. Dünyası yıkılmış taraftar aradığı,beklediği o liderlik duruşunu ilk Aykut Kocaman’da gördü.
Devam eden süreçte futbola dönersek Fenerbahçe çok zayıflamış kadrosuyla lige girdi. Niang’lı Emenike’li forvet hattında artık Bienvenu oynuyordu.Lugano,Santos artık yoktu.Orta sahaya istenen takviye yapılamamıştı. Aykut Hoca giden oyuncuları dert etmeden görevine devam etti.Hergün başka bir söylenti,özellikle maç günleri gelen huzursuz edici haberler sezon boyu sürdü.Ancak Aykut Hoca ve takımı bunları da bir şekilde bertaraf ederek,sezonu Galatasaray’ın arkasında yarım puanla ikinci bitirdi.Aykut Hoca’ya yarım puanla kaçan şampiyonluğa  rağmen acımasız basınımız çok sert eleştiriler getirmeye başladı.Farklı düşünenler olabilir ama bana göre geçen sezon alınan bu ikincilik 2010-11 sezonunda alınan şampiyonluktan çok daha değerliydi.Kadro olarak çok geriye düşmüş takımı sezon boyu tüm futbol dışı olaylara rağmen, son saniyeye kadar yarışın içinde tutup ikinci olmak büyük başarıydı.


Bazılarımız yukarıdaki süreci hiç yaşanmamış gibi kabul ettiği,Aykut Kocaman’ı 3 Temmuz’u hesaba katmadan çok sert eleştirdiği için detaylı bir özet geçme gereği duydum.2 sezonluk Aykut Kocaman döneminde Fenerbahçe 1 şampiyonluk,1 Türkiye Kupası,1’de çok değerli ikincilik kazandı.Avrupa performansına gelince takımın başına ilk geldiğinde yaşanan PAOK,Young Boys maçlarıyla gelen erken elenme ve bu sezon Spartak Moskova maçlarıyla elden kayan şampiyonlar ligi bileti var.Takım UEFA Avrupa ligi ile Avrupa macerasına devam edecek.

Her teknik direktör eleştirilir.Aykut Kocaman’da zaman zaman ciddi hatalar yapıyor.Tabii ki eleştirilecek. Ama bunun bir sınırı olmalı.Ülkemizde özellikle büyük takımları çalıştıran teknik direktörler için bunun sınırını çizemiyoruz.Birini eleştirmeye başladığımız zaman duramıyoruz .Basının da pohpohlamasıyla,o kişinin geçmişte yaptıklarını,genel performansını bir kalemde unutarak tüm günahı teknik direktöre yüklüyoruz.
Aykut Kocaman çağımızın futbol dinamiklerini çok yakından takip eden,istatistiki verilere çok önem veren bir teknik direktör.Formayı her zaman hak edene vermeye çalışıyor.Sportif direktörlük görevini de birlikte yürüttüğü için transferler O’nun oluru olmadan yapılamıyor.Geçmiş dönemlerle karşılaştırdığımız zaman özellikle yabancı transferinde Fenerbahçe Aykut Kocaman döneminde yapılan transferlerden çok yüksek verim aldı.Santos,Cristian,Niang,Stoch,Yobo,Sow Aykut Kocaman’ın özellikle istediği ve Fenerbahçe’ye kazandırdığı oyuncular.

Yazının genelinde Aykut Hoca konusunda olumsuz bir şey yazmadım.Yukarıda belirttiğim gibi zaman zaman hataları olmuyor mu, oluyor.Ancak Aykut Hoca hatalarında körü körüne ısrar etmeyen ve bunları geç olsa da bir şekilde düzeltmeye çalışan yeni şeyler deneyen biri.


Misal ilk Spartak Moskova maçındaki aşırı defansif oyun çok eleştirildi,keza ben de eleştirdim. Temkinli çıkmayı anladık ama Spartak Moskova ilk yarı kendini belli etmişken 2. Yarı başında yapılacak bir Topal-Krasic değişikliği ile işi bitirebilirdik.Ama hoca hesabı 2 maça göre yaptığından değişiklik yapmadı ve gollleri yedik mağlup olduk.Bence Aykut Kocaman’ın en büyük hatası oyun içinde taktik ve oyuncu değişikliklerinde geç kalması şu anda göze çarpan.Keza son maçlardaki Topal-Selçuk ısrarı bazı maçlarda idare etmesine rağmen Fenerbahçe’ye pozitif futbol oynatacak,Fenerbahçe’yi ileri götürecek bir orta saha kurgusu değil.Hoca bu yanlışlarından ilerleyen haftalarda ve Avrupa Ligi’nde vazgeçecektir diye umuyorum.

Peki geçmiş dönemlerde Fenerbahçe teknik direktörlerinde nasıl yanlışları eleştiriyorduk.Denizli ve Zico Aykut Hoca’da da eleştirdiğimiz şekilde 70’den önce asla değişiklik yapmıyordu.Hatta oyuncu değişikliği konusunda Aykut Hoca onların önünde bile diyebiliriz.Daum asla yeni bir şablon denemiyordu.Kemikleşmiş 11’i kupa maçlarında bile değiştirmiyordu.Aragones ve Zico’da Aykut Hoca’nın Topal-Selçuk ısrarı gibi gibi uzun dönem Maldonado-Selçuk,Josico-Selçuk ikilileriyle oynamayı denedi olmadı ve vazgeçildi bundan.

İşin özeti her teknik direktör benzer hatalar yapılıyor ve yaptığı hatalar için eleştiriyor.Aykut Kocaman’da her teknik direktörün yaptığı hataları yapıyor genel olarak.Yalnız Aykut Hoca’yı diğerlerinden ayıran özellik olarak derbilerde ve Avrupa maçlarında önce rakibi düşünen,takımı defansif oynatan oyun felsefesi olarak söylenebilir.Bunu geçen sene daha sık gördük.Geçen sene detaylarıyla bahsettiğimiz gibi özel bir seneydi.Kadro darlığı yüzünden Aykut Hoca elindeki kadroya güvenemedi de mi böyle oynadı diye bir düşünce geliştirilebilir.Çünkü 2010-11 sezonunda tüm ezeli rakipleri eze eze yenerken kimse böyle bir eleştiri getirmemişti Aykut Hoca’ya..Bu sene de takım yeni olduğundan ilk Spartak Moskova maçındaki defansif oyunu bir yere kadar anlayabiliyorum.Ama bunun karakteristik bir oyun felsefesine dönüşmemesi gerekiyor.UEFA Avrupa liginde benzer zorluk derecesindeki maçlara çokça çıkacağımız için bunun genel bir felsefe olup olmadığını bu maçlarda daha iyi süzebileceğiz.İlk tur maçlarından sonra genel bir değerlendirme daha yaparız.Tablonun netleşeceğini düşünüyorum.


Genel olarak toparlayacak olursak son sözüm Aykut Hoca’ya tüm yazdıklarımın ışığında Fenerbahçelilerinin sahip çıkması yönünde.Aykut Hoca ile taraftarın,Aykut Hoca ile yönetimin arasına nifak sokmaya çalışıp Fenerbahçe’ye zarar vermeye çalışan bir kesim var.Alex tartışmalarının bu kadar uzatılması da bilinçli yapılıyor ve yine belli bir kesimin ekmeğine yağ sürüyor.Her sezon başı benzer sıkıntılar yaşanıyor eleme maçı oynanan sezonlarda.Fenerbahçe’nin Avrupa’dan elenmesinin tek sebebi olarak Aykut Kocaman’ı görmek de doğru değil.Yapılmayan orta saha transferi,gereksiz Alex tartışması v.s. pek çok nedeni var şampiyonlar ligine kalamayışın.Ön elemeler Türk futbolunun kanayan yarası haline geldi ayrı bir yazıda incelemek en doğrusu belki de…

UEFA Avrupa Ligi Aykut Kocaman için Avrupa’da kendini kanıtlaması için büyük bir fırsat.Grup şeklinde oynanan Süper Final’de takım mükemmel performans gösterdi geçen sene.Aykut Kocamanlı Fenerbahçe bu sene ilk defa Avrupa’da grup mücadelesi verecek. İyi bir orta saha transferi ve sağlanacak birliktelikle 2 Temmuz 2011’deki rüzgarı ve ortamı yeniden yakalamak mümkün.Ama bu dönemde medyanın gazına gelip Sow olayı,Alex olayı gibi tartışmalara Fenerbahçelilerinin çanak tutmaması Aykut Kocaman’ın arkasında durması gerekiyor.

NOT: Yazıyı yazdıktan sonra Sivas maçı oynandı ve Aykut Hoca yine Topal-Selçuk iklisiyle başladı maça.Maç boyu 1-2 atak dışında Fenerbahçe yine üretkenlikten uzaktı.Selçuk’ta herkesin göremediği ama yalnız Aykut Hoca’nın gördüğü bir şeyler var sanırım.Futbol basit bir oyun.Topal-Selçuk aynı tip oyuncular, şu performanslara ve genel oyuncu yeteneklerine göre Selçuk ancak Topal’ın yedeği olur.Bu maçta Topal-Selçuk’u birlikte son kez izlediğimizi umarak yazıyı bitirelim.

26 Ağustos 2012 Pazar

Geleceğin Fenerbahçe'sinden Bir Eksik

İlk başta kısa bir önyazıyla başlamak istiyorum. Fenerbahçe, Galatasaray, Beşiktaş büyük kulüplerdir. Hiçbir futbolcu, teknik direktör, yönetici yada başkan kulüplerin üzerinde olamaz. Türkiye'nin gelmiş geçmiş en iyi SPORCUSU da olsanız yerinizi bilmeniz gerekir. Alex 35 yaşına gelmiş efsane bir Fenerbahçe futbolcusu. Ama bu ona İSTEDİĞİ ZAMAN takımda oynama hakkını vermez. Sezon başında Aykut Kocaman onu dinlendirerek oynatacağını açıklamıştı. Alex bunu kabul etmeyeceğini söyleyebilirdi. Ama o itiraz etmedi, kararı hoca verir dedi. Doğrusu da buydu. Alex ekonomik kullanılmak zorunda zaten. 35 yaşında. Ama şimdi bu yaptığı işler iş değil. Öyle olunca Aykut Kocaman da taviz vermiyor doğal olarak. Bence en doğrusu Alex'in heykelini dikip, 100 bin kişiyle uğurlamak. Çünkü dinlendirilerek oynamayı hiçbir zaman kabul etmeyecek ve sürekli sorun çıkacak. Keşke sezon başında bu konu detaylı bir şekilde görüşülseydi.

Düne dönersek dün sahaya çıkan Fenerbahçe geleceğin Fenerbahçe'sinden bir eksikti. Selçuk Şahin yerine Cristian geldiğinde (Spartak maçını düşünerek yedek başlattı Aykut Hoca.) bu sezonun ideal onbiri ortaya çıkmış olacak.


Geçenlerde Topuz - Topal - Cristian ortasahasının Fenerbahçe'nin çehresini çok değiştireceğini söylemiştim. Cristian, Spartak maçına saklandığı için onun yerine Selçuk oynadı. Selçuk daha defansif olarak ortasahanın ortasında oynadı. Topal-Topuz ise orta üçlünün iki yönlü ileri geri oynayan oyuncuları olarak görev aldılar. Bu üçlünün normal dizilişi ise Topal'ın ortada pas dağııtıcı, Topuz-Cristian'ın ise ileri geri iki yönlü ortasaha olarak oynaması olacak. Aykut Hoca'nın ideal ortasahası bu şekilde. Nitekim bu ortasahanın başarılı olacağı bu maçta net görüldü. Topa maç genelinde %67 hakim olan bir takım vardı sahada. Halbuki diğer maçlarda baskı yiyen taraftı Fenerbahçe. Geriye yaslanan bir takımdı.


 İleri üçlü Krasic-Kuyt-Sow, Fenerbahçe'nin ideal üçlüsü. Aslında bu taktik diziliş tam Miroslav Stoch'a uygun bir düzen. Krasic-Sow-Kuy-Stoch dörtlüsünden üçü rakip takımın yapısına göre değişmeli oynayacak. İleri üçlüleriniz bu kadar kaliteli ise fark yaratıyorsunuz. Dün de öyle oldu. Baskılı oyun, önde pres, verilen 2-3 pozisyon ve kaleci farkınız (Mert ve Volkan) size maçı getiriyor. Yobo - Egemen defansı da en uygun ikili gibi duruyor. Ufak hatalar olacak tabi ilk başlarda. Uyumu yakaladıklarında Fenerbahçe zor gol yemeye başlayacak. Gökhan Gönül formu yakaladı. Hasan Ali muazzam oynuyor. İkisi de büyük bir takım bekinin özelliklerini taşıyor. Fenerbahçe hücumdayken ordalar, Fenerbahçe kontra atak yerken ordalar. Araya atılan toplarda kademedeler, hücumda araya atılan toplarla pozisyona giriyorlar.

Fenerbahçe'yi Gaziantepspor karşısında beğendim. Kafamdaki Fenerbahçe'den bir eksikti. Selçuk yerine Cristian başladığında daha da güzel olacak. Spartak Moskova maçı öncesi bu galibiyet moral olacak. Bu düzenin çok şey başarabileceğini gördüler. Bence Alex konusu Fenerbahçe adına kapandı. Heykelini dikip, 100 bin kişilik törenle uğurlamanın zamanı geldi. Bu kadro, Selçuk yerine Cristian şeklinde aynen Spartak Moskova maçına çıkarsa Fenerbahçe Şampiyonlar Ligine merhaba der. Fenerbahçe'ye Spartak Moskova maçında başarılar. Şampiyonlar Liginde 2 takımla temsil edilmeye bu ülkenin çok ihtiyacı var.

24 Temmuz 2012 Salı

ANALİZ / Fenerbahçe vs Dinamo Tiflis


Sezona hazırlık çalışmalarının ikinci etabını Avusturya'da sürüdüren Fenerbahçe, kamp programının üçüncü sınavında Gürcistan ekibi Dinamo Tiflis ile karşılaştı. Sarı-lacivertli takımın kamp bölgesine yaklaşık 160 kilometre uzaklıkta bulunan Graz kentindeki UPC Arena Stadı'nda oynanan karşılaşma 0-0'lık eşitlikle sona erdi.

Fenerbahçe maça alıştığımız pas oyunuyla başladı. Oyunun kontrolü tamamen Fenerbahçe'nin elindeydi. Zaman zaman pozisyonlar bulsalar da tehlikeli bölgeye topu taşımakta zorlandılar. Ama topu ayağında tutma, ani presle topa baskı  ve pas trafiği konusunda sınıfı geçti Fenerbahçe. 

MAÇ ENLERİ

Fenerbahçe XI : Volkan, Orhan Şam, Bekir, Egemen, Hasan Ali Kaldırım, Mehmet Topal, Cristian, Mehmet Topuz, Alex, Stoch, Kuyt

Maçın Yıldızı : Hasan Ali Kaldırım / Maçın Gizli Kahramanı : Cristian / Maçın Zayıf Halkası : Orhan Şam

MADDE MADDE FENERBAHÇE OYUNCU DEĞERLENDİRMELERİ

Egemen Korkmaz, henüz ilk maçı olmasına rağmen güven veren görüntüsüyle, taraftarın en güvendiği defans oyuncusu olacağını gösterdi. Yanına partner olarak Yobo da geldiğinde Fenerbahçe taraftarının defans bölgesinde bir endişesi kalmayacak. Yobo ve 3 tane milli takım stoperi, defans bölgesi için yeterli olsa gerek!

Orhan Şam müthiş bitirdiği sezondan sonra yeni sezona iyi girmiyor. Her zamanki gibi istekli ve mücadeleci yönünü gösterse de arkadaşlarından form olarak geride göründü. Ama Gökhan Gönül'ün yokluğunda hala çok iyi bir alternatif. Biraz form tutarsa bu sene milli takıma da çağrılacağını düşünüyorum. 

Hep söylüyorum Hasan Ali Kaldırım tartışmasız Fenerbahçe'nin en önemli transferi. Bunu şu ana kadar pek fazla kişi farkedemedi ama zamanla bana hak verecekler. Gökhan Gönül'ün ilk parladığı zamanları hatırlatıyor bana. İnanılmaz bir ciğeri var! Ani Tiflis ataklarında özellikle dikkat ettim, kademesi de iyi. Egemen ani ataklarda önde hamle yapmayı sevdiği için, onun boşluklarında kademeye girmesi gereken her pozisyonda oradaydı. Bu önemli. Ayrıca her Fenerbahçe atağında solda Stoch'un yanında bitiveriyor. Üstelik Ziegler gibi sola çakılı değil, içeri de kat edebiliyor, defansın arkasına da sarkabiliyor. Biraz şansı olsa 2 gol atabilirdi.

Mehmet Topal ve Cristian'ın birbirine iyi uyum sağladığını gördüm. Bu çok önemli çünkü Cristian ve Emre benzer oyuncular olduğu için bu uyumu yakalayamamışlardı. İkisi de hücumu düşünebilen, sürpriz çıkışlar yapabilen oyunculardı. Mehmet Topal ise daha geride kalan, iki ayağını da iyi kullanan, pasör ama daha defansif bir futbolcu. Tam Cristian'ın partneri olabilecek özelliklere sahip. Zaten hazırlık maçları da bu uyumu yakaladıklarını gösteriyor. Mehmet Topal geride kalıp iki ayağını da kullanarak oyunun yönünü değiştirme ve pas trafiğinde merkez nokta olurken, bol boşluk bulduğu için şut imkanları bulabiliyor. Cristian da Mehmet Topal tarafından boşlukları kapatıldığı için, Alex'e daha yakın oynayarak tehlikeli bölgedeki pas alışverişine katkı yapıp pozisyonlara giriyor.

Sow ve Orhan Şam ile beraber form düzeyi artması gereken bir diğer isim de Stoch. Stoch çok istekli olmasına rağmen arkadaşlarının gerisinde. Ağır antremanlar etkilemiş gibi. Pas trafiğinde görevini başarıyla yerine getirmesine rağmen, tehlikeli bölgelere girmesi gerektiğinde zorlanıyor. Biraz zamana ihtiyacı var. 

Kuyt, Fenerbahçe için çok önemli bir adam. Geçen sene Mehmet Topuz'un ofansif yönünü unutması belki de şampiyonluğa malolmuştu. Kuyt bu sorunu çözecek gibi. Forvet olarak da başarılı olsa da onun yeri sağ kanat. Mehmet Topuz'un sağ kanatta veremediği hücum katkısını vermesi için alındı. Fenerbahçe geçen sene tamamen sol kanadı kullanırken, bu sene sağ kanatta 90 dakika arı gibi çalışan bir Kuyt olacak. Rakipler geçen sene Fenerbahçe'ye çok kolay önlem alıyordu. Stoch'a hem sağ bek, hem de sağ iç ortasaha oyuncusu ikili sıkıştırma yaptığı anda Fenerbahçe sol kanadı çöküyordu. Sağ kanatta Mehmet Topuz ofansif olarak hiç yokken herşey Alex'in ayağına bakıyordu. Bu sene böyle olmayacak. Kuyt herşeyi değiştiriyor.

Bu sene Alex'in son senesi ama bu sene de en önemli silah Alex. Rotasyonu iyi planlanmış ve dakikaları doğru ayarlanmış bir Alex de Souza yine Fenerbahçe'nin en önemli kozu olacaktır. Kaptan da bunun farkında ve kampta ekstra bir efor veriyor.

Sow biraz daha istekli olmalı. İyi çalışmalı. Şu anda yedek başlama tehlikesiyle karşı karşıya. Ama ben Sow'un kendine geleceğine inanıyorum. Çünkü o da bazı şeylerin farkında.

Mehmet Topuz çok istekli, hücuma daha çok katkı vermeye çalışıyor. Bekir geçen seneki başarılı görüntüsünü devam ettiriyor. Recep Niyaz Fenerbahçe'deki en iyi 15 dakikasını oynadı. Salih Uçan rahatlığı ve kendine güveniyle benim sonsuz güvenimi kazanmış durumda. 

ORTA SAHA TRANSFERİ YERİNE SENEYE ALEX'İN AYRILIŞINA YATIRIM DAHA İYİ!

Bence Fenerbahçe ortasaha transferinden vazgeçmeli. Bu ortasaha rotasyonu Şampiyonlar Ligi için de, lig için de yeterli. Çünkü Alex böyle iyi oynarken, 3'lü ortasaha yapılamayacağına göre, Fenerbahçe bu transfer için harcayacağı parayı seneye Alex ayrıldığında alacağı süper yıldız için kasada bekletebilir. Böylesi daha mantıklı değil mi?


----*----


Fenerbahçe: 0 - Dinamo Tiflis: 0 

Stat: UPC Graz Arena 

Hakemler: Bernd Eigler, Petru Ciochirca, Andreas Zengerle 

Fenerbahçe: Volkan, Orhan, Bekir, Egemen (Dk. 70 Selçuk), Hasan Ali (Dk. 78 R. Niyaz), Mehmet Topal, Cristian (Dk. 70 Salih), Mehmet Topuz (Dk. 46 Bienvenu), Alex, Stoch (Dk. 46 Caner), Kuyt (Dk. 70 Özer) 

Dinamo Tiflis: Loria, Rekhvishvili, Khizaneishvili (Dk. 62 Glishic), Kvaratskhelia, Seturidze, Merebashvili (Dk. 73 Tvildiani), Khmaladze, Dzaria (Dk. 89 Alvaro), Tekturmanidze (Dk. 46 Coto), Xisco (Dk. 81 Robertinho), Voskoboinikov (Dk. 60 Yague)

23 Temmuz 2012 Pazartesi

ANALİZ / Fenerbahçe vs Newcastle United

Yeni sezon öncesi hazırlıklarını sürdüren Fenerbahçe, ikinci hazırlık maçında Newcastle United ile 1-1 berabere kaldı. Fenerbahçe ilk maçtaki durgun görüntüsünü atmış göründü. Daha istekli ve mücadeleciydiler. 


MAÇIN ANALİZİ


FB ilk 11 :  Mert, Orhan, Bekir, Serdar, Hasan Ali, Mehmet Topal, Cristian, Kuyt, Alex, Stoch, Sow


Newcastle United ilk 11 :  Elliot, Simpson, Coloccini, Tavernier, Taylor, Obertan, Tiote, Gosling, Marveaux, Vuckic, Ba



Maça Fenerbahçe daha iyi başladı. Gol pozisyonu üretemese de Newcastle karşısında üstün olan taraftı. Özellikle Alex ilk maçtaki istekli ve iyi oyununu bu maçta da sürdürdü. Yeni sezon öncesi taraftarlara biraz daha umut verdi.



ILK YARI : FENERBAHÇE / 4-2-3-1 görünümlü 4-4-1-1 (Alex Versiyon)

Mert


  Orhan                        Bekir                      Serdar           Hasan Ali

                                                       Mehmet Topal      
                                       Cristian

Kuyt                                Alex                             Stoch

Sow

FUTBOLCU ORUÇ TUTAR AMA TUTMAMALI



Sow'un oruç tutması nedeniyle bitkin olduğu söyleniyordu. Nitekim Aykut Kocaman Semih'i ilk 11'de, Sow'u da yedek başlatacaktı. Ama Sow maç günü oruç tutmayınca, Aykut Hoca da onu ilk 11'e aldı. Aldı ama o bitkin görüntüsünden kurtulamamış gibiydi. Sahada hiç yoktu desek yanlış olmaz. Aykut Kocaman da 45 dakika dayanabildi zaten. Mehmet Topuz'u Sow'un yerine alıp, sağ kanada koydu ve Kuyt'u ileri uçta denedi. Futbolcular oruç tutma zamanlarını iyi belirlemeli. Ne zaman tutup ne zaman tutmayacaklarını iyi bir bilene danışmalı. Aldıkları parayı ve taraftarların beklentisini düşününce bu konunun ne kadar hassas olduğu anlaşılabilir.



                     İKİNCİ YARI : FENERBAHÇE / 4-2-3-1 görünümlü 4-4-1-1 (Alex Versiyon)

Mert


  Orhan                   Bekir                       Serdar           Hasan Ali

                                                             Selçuk
                                                                                             Cristian

                                 Mehmet Topuz                  Bienvenu                        Stoch

     Semih

66'da defansın bir anlık dalgınlığıyla golü yiyen Fenerbahçe'de Aykut Kocaman, yorulan Alex ve Kuyt'u çıkarıp Semih ve Selçuk takviyesi yaptı. 90'da Cristian bu sene bizleri alıştırdığı tarzda bir gol atarak maça noktayı koydu. 

SONUÇLAR ÖNEMLİ DEĞİL


Fenerbahçe bu maçta daha iyi bir görüntüdeydi. İstek ve mücadele vardı. Newcastle United'a göre daha üstün oynadılar. İngiltere Premier Ligi takımına tempo olarak kafa tutmak, hatta daha iyi oynayan taraf olmak Fenerbahçe adına sevindiriciydi. Sonuçlara takılmamak lazım. Sonuçta bu bir hazırlık maçı. Bazı siteler "Fenerbahçe Yine Yenemedi!" gibi başlıklar atmışlar. Yapmayın.


Fenerbahçe: 1 - Newcastle United: 1

Stat: Ritzing-Sonnensee
Fenerbahçe: Mert, Orhan, Bekir, Serdar, Hasan Ali, Mehmet Topal (Dk. 82 Bienvenu), Cristian, Kuyt (Dk. 67 Semih), Alex (Dk. 67 Selçuk), Stoch, Sow (Dk. 46 M.Topuz)
Newcastle United: Elliot, Simpson (Dk. 83 Santon), Coloccini, Tavernier, Taylor, Obertan, Tiote (Dk. 59 Bigirimana), Gosling (Dk. 72 Abeid), Marveaux (Dk. 59 Gutierrez), Vuckic (Dk. 46 Ameobi), Ba (Dk. 68 Cisse)
Goller: Dk. 66 Abeid (Newcastle United), Dk. 90 Cristian (Fenerbahçe)

19 Temmuz 2012 Perşembe

ANALİZ / Fenerbahçe v MTK Budapeşte

Fenerbahçe ağır idmanlardan sonra çıktığı ilk maçta oldukça yorgun gözüktü. Egemen hariç bütün transferler sahadaydı. Klasik 11'den 3 oyuncu eksikti. Fenerbahçe yeni oyun sistemiyle ilgili bazı ön bilgiler verdi.

                               FENERBAHÇE / 4-2-3-1 görünümlü 4-4-1-1 (Alex Versiyonu)

                                                                     Serkan Kırıntılı


Gökhan Gönül                  Bekir                  Serdar Kesimal            Hasan Ali Kaldırım

                                                         
                                                      Topal
                                       Cristian

                      
                             Kuyt                                            Alex                                         Stoch


Sow

Fenerbahçe'nin klasik Alex de Souza'lı taktiksel dizilişi bu. Alex sahadayken bu taktiği göreceğiz Fenerbahçe'de. Aykut Kocaman dün Alex'li bu kadroyu sürdü sahaya. 

Maçın Yıldızı : Alex de Souza / Maçın Gizli Kahramanı : Salih Uçan / Maçın Zayıf Halkası : Recep Niyaz

MAÇIN ANALİZİ

Fenerbahçe maça çok istekli başladı. İlk yarıda özellikle sol tarafı Hasan Ali ve Stoch çok etkili kullandı. Gökhan Gönül ve Kuyt uyumsuz göründüler ki bu çok normal. Kampın yıldızı Alex maçın da yıldızıydı. Çok istekli başladı yeni sezona. Yaşlandım ama daha bitmedim mesajı vermek istiyor gibi. Yine de Aykut Kocaman onu ekonomik kullanmanın yollarını aramaya devam etmeli. 

Ben Salih Uçan'ı çok beğendim. Salih Uçan'ın bu lige damga vuracağına adım gibi emindim ama takıma bu kadar çabuk uyum sağlayacağını düşünmemiştim. Yaşına göre çok rahat ve sakin. Fenerbahçe ortasahası için önemli özellikler bunlar. Ben çok beğeniyorum ve ilk 11'i bile zorlayacağını düşünüyorum. 


Recep Niyaz da forma şansı buldu. Ama deli dolu oyun yapısı ve heyecanlı görüntüsüyle Salih Uçan'dan farklı bir çizgideydi. Zamana ihtiyacı var. Fiziksel olarak zayıf oluşunu, takımı iyi tanıması ve pas trafiğiyle aşması gerekir. Çok gereksiz işlere giriyor. Biraz Messi videoları izletmek lazım Recep'e.

Fenerbahçe'deki görünen ilk değişim ortasahadaki hazırlık paslarının azalması. Aykut Kocaman topu hızlı bir şekilde rakip alana götürüp final pasıyla Sow'la buluşturmak yada Sow'un çapraz koşularından boşalan alanlara Kuyt ve Stoch'u sokmak istiyor. Eskiden Fenerbahçe pas oyununu çok geride kurar ve zaman kaybederdi. Aykut Kocaman bunu görmüş olacak ki, topu olabildiğince hızlı şekilde tehlike bölgesine götürmek amacında. 

Fenerbahçe için henüz çok erken. Ağır idmanlar sonrasında topa alışma maçı olarak görmek lazım bu karşılaşmayı. 

Fenerbahçe: 1 - MTK Budapeşte: 1
Stat: SC Wiener Neustadt
Hakemler: Philipp Aiginger, Christian Trunner, Martin Heller (Avusturya)
Fenerbahçe: Serkan, Gökhan (Orhan), Bekir, Serdar, Hasan Ali, Kuyt (Mehmet Topuz), Cristian (Salih), Mehmet Topal (Selçuk), Stoch (Caner), Alex (Recep), Sow (Semih)
MTK Budapeşte: Lajos (Federico), Rafe, Dragan, David, Sandor, Daniel (Mark), Laszlo, Jozsef, Norbert (Patrik Vass), Adam (Patrik Tischler), Norbert Csiki (Ferenc)
Goller: Dk. 24 Jozsef Kanta (MTK Budapeşte), Dk. 45 Alex (Fenerbahçe)
Sarı kart: Dk. 44 David (MTK Budapeşte)